ကြောက်အောင်ခြောက်မလား၊ မြောက်အောင်မြှောက်မလား?

ဆရာဝန်တွေ၊ စားသောက်ဆိုင်ဝန်ထမ်းတွေအတွက် ဘယ်အရာက ဆတူ အရေးကြီးတယ်လို့ထင်ပါသလဲ။ သန့်ရှင်းရေးပါ။
သူတို့တွေ သန့်ရှင်းမှ လူနာတွေ၊ စားသုံးသူတွေ ရောဂါမရမှာဖြစ်တယ်။
ဒါပေမယ့် သူတို့တွေ လက်ကို သေချာဆေးကြရဲ့လား။

အမေရိကန်မှာတော့ ဆရာဝန်တွေ၊ နာ့စ်တွေ တော်တော်များများဟာ လူနာကြည့်ပြီးတိုင်း လက်မဆေးပါဘူးလို့ လေ့လာမှုတွေကဆိုတယ်။
လူနာနေရာကတွေးကြည့်ရင် စိတ်မချမ်းသာစရာပါ။
အဲ့ဒီတော့ သူတို့ကို လက်ဆေးအောင် ခြောက်မလား၊ မြှောက်မလား ရွေးရပါတယ်။

• 

ခြောက်တဲ့နည်းကို စသုံးကြည့်ပါတယ်။ ဆရာဝန်တွေရဲ့ Ward တွေထဲမှာ ကင်မရာတွေတပ်လိုက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေတဲ့အဖွဲ့ဆီကို Live လွှင့်ပါတယ်။ (ဒါကို ဆေးရုံဝန်ထမ်းတွေ အကုန်သိပါတယ်)
သူတို့တွေကို စောင့်ကြည့်နေတာသိပေမယ့် လက်ဆေးတဲ့အရေအတွက် သိသိသာသာတိုးမလာဘူး။

ဒီလိုနဲ့ မြှောက်တဲ့နည်းသုံးကြည့်တယ်။ Ward ထဲမှာ Score Board ကြီးထောင်ပြီး လက်ဆေးရင်ဆေးသလို အမှတ်တွေတက်လာအောင် လုပ်လိုက်တယ်။
ဒီတော့ Shift တစ်ခုနဲ့တစ်ခုအပြိုင်အဆိုင်ဖြစ်လာပြီး တော်တော်များများ လက်ဆေးလာကြတယ်။

တွေးစရာရှိတာက လက်မဆေးရင်ဖြစ်လာမယ့် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေကို သိရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့မဆေးတာလဲဆိုတာပဲ။
ဒီလိုတွေးနေကတည်းကိုက အကြောက်တရားနဲ့ ကိုယ်လိုချင်တာကို ရအောင်လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာဖြစ်တယ်။

ငယ်ငယ်က လူတိုင်းအရိုက်ခံဖူးကြမှာပါ။
အရိုက်ခံလိုက်ရလို့ နာသွားတာပဲရှိမယ်၊ အရိုက်ခံရစေတဲ့ အပြုအမူကို ပြောင်းလဲမသွားစေပါဘူး။ (နောက်ပိုင်းမှာ အရိုက်ခံရမှာကြောက်လို့ ငြိမ်သွားပေမယ့် စိတ်ထဲမှာ လစ်ရင်လစ်သလိုတော့ လုပ်ချင်စိတ် ကျန်နေပါသေးတယ်)
ပြောင်းလဲစေချင်ရင် Positive Energy ပေးရပါတယ်။ ဆုပေးတဲ့သဘောပေါ့။

လူတွေဟာ ကောင်းတဲ့အရာတွေဆီကိုပဲ ဦးတည်ကြတယ်။ မကောင်းတာဆို ဝေးဝေးက ရှောင်ကြတယ်။ (အမြဲတမ်းတော့ မမှန်ပါ)

တိရစ္ဆာန်တွေမှာရော အဲ့ဒီလိုပဲလားဆိုတာကို Psychologist Wayne Hershberger က ကြက်ပေါက်ကလေးတွေနဲ့ စမ်းသပ်ခဲ့ပါတယ်။
ကြက်ပေါက်လေးတွေနဲ့ အစာတစ်ခွက်ကို ပြေးစက် (Tread Mill) ပေါ်တင်လိုက်ပါတယ်။
အစာခွက်ကို မြင်တာနဲ့ စားဖို့ပြေးလာကြတဲ့အခါ ပြေးစက်က စပြီးအလုပ်လုပ်ပါတယ်။ အဲ့တော့ အစာဆီကိုပြေးလေလေ အစာနဲ့ဝေးလေလေဖြစ်သွားတာပေါ့။
ကြာလာတော့ စိတ်လျော့သွားကြတဲ့ ကြက်ပေါက်လေးတွေဟာ အစာနဲ့ဝေးရာကိုပြန်လှည့်သွားကြပါတယ်။ အဲ့အခါကျတော့ အစာက သူတို့နောက်ပြန်လိုက်လာပါတယ်။
သူတို့စိတ်ထဲမှာ ကိုယ်ရမယ့် ဆုနဲ့ဝေးဝေးပြေးလေလေ အဲ့ဒီဆုကို ရဖို့နီးလေလေဆိုတဲ့ အတွေးမျိုးရှိလား သိချင်တာပါ။
ကြက်ကလေးတွေ အစာမစားလိုက်ရပါဘူး။

လူတွေရော လိုချင်တာရဖို့အတွက် လိုတာနောက်ကိုမလိုက်ဘဲ ခပ်ဝေးဝေးကို ပြေးနိုင်ကြသလား။
ဥပမာ ရည်းစားလိုချင်လို့ ပိုးပန်းတာက လိုချင်တာရှိလို့ လိုချင်တာနောက်ကို လိုက်တာပါ။
ဒါပေမယ့် ရည်းစားလိုချင်လို့ ခပ်ဝေးဝေးကို Strategy ကျကျ ရှောင်သွားနိုင်မလား။
ဒီအချက်တွေကို တိတိကျကျသိရအောင် လူတွေနဲ့လည်း စမ်းသပ်ခဲ့ပါတယ်။ (စာရှည်မှာကြောက်လို့ ထည့်မရေးတော့ပါ)
ရလဒ်ကတော့ လူအချို့ကပဲ ကိုယ်လိုချင်တာရဖို့ ဆန့်ကျင်ဘက်ခပ်ဝေးဝေးကိုပြေးနိုင်ပါတယ်။ ဆိုလိုချင်တာက လူအချို့ကပဲ Strategy ကျကျ ပြဿနာကိုချည်းကပ်တတ်ကြတယ်။

အချုပ်အနေနဲ့ပြောရရင်တော့ ကိုယ်လိုအပ်တာကို တစ်ယောက်ယောက်က မြန်မြန်လုပ်ပေးစေချင်ရင် ဆုပေးတဲ့စနစ်က ပိုအလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် တစ်ခုခုကိုမလုပ်စေချင်တဲ့အခါမှာတော့ ခြောက်လှန့်ခြင်းဟာ ပိုထိရောက်ပါတယ်။

SAGAN

အသိအမြင်၊ အတွေးအခေါ် အသစ်တစ်ခုခုရသွားလို့ လှူဒါန်းလိုပါက Science Nuts (Facebook Page) ကို ဆက်သွယ်လှူဒါန်းနိုင်ပါတယ်။
လှူသမျှငွေအကုန်လုံးကို လိုအပ်တဲ့နေရာတွေမှာ ပြန်လည်လှူဒါန်းပေးသွားမှာပါ။