Moral Paradox နဲ့ ပတ်သက်လာရင် ရထားပြသနာက နာမည်ကြီးပါတယ်။ ရထားတစ်စင်းဟာ ရထားလမ်းပေါ်မှာ အရှိန်နဲ့ မောင်းနေလာပါတယ်။ လမ်းပေါ်မှာ လူ၅ယောက်ကို ကြိုးနဲ့ တုပ်ထားပါတယ်။ သင့်မှာ ရထားကို လမ်းလွှဲနိုင်တဲ့ ခလုတ်ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရထားကို လမ်းလွှဲရင်လည်း နောက်လမ်းမှာ လူတစ်ယောက်က ကြိုးနဲ့ တုပ်လျက်သား ဖြစ်နေပါတယ်။ ဆိုလိုချင်တာ လူ၁ယောက်နဲ့ ၅ယောက်ကို ရွေးရမှာပါပဲ။ သင်သာဆိုရင် ဘာကိုရွေးမှာပါလဲ။
နောက်တစ်ခုကလည်း ဒီရထား ပြသနာပါပဲ။ ဒီတစ်ခါကျတော့ ရထားဟာ ဂုံးကျော်တံတားအောက်က ဖြတ်လာနေတာ ဖြစ်ပြီး ရထားလမ်းမှာ ခုနက အတိုင်းပဲ လူ၅ယောက်ကို ကြိုးနဲ့ တုတ်ထားပါဦးမယ်။ သင်က တံတားပေါ်ကနေ ကျောက်တုံးကို ရထားပေါ် ပစ်ချလိုက်ရင် ရထားကို ရပ်လို့ရပေမယ့် တံတားပေါ်မှာ သင်နဲ့ ကျောက်တုံး အလေးချိန် ရှိတဲ့ လူဝကြီးပဲ ရှိပါတယ်။ သင် ရထားကို လွှတ်ပေးလိုက်မှာလား၊ လူဝကို စတေးခံပြီး ရထားကို ရပ်စေမှာလား။
နောက် Moral Paradox က သည်းခံခြင်း paradox လို့ သိထားကြပါတယ်။ Paradox က ဘာပြောလဲဆိုရင် “သည်းခံခြင်းက သည်းမခံခြင်းကို သည်းခံသင့်လား”တဲ့။
“သည်းခံခြင်းက သည်းမခံခြင်းကို သည်းခံနေတဲ့အခါ နောက်ဆုံးက သည်းမခံတတ်တဲ့သူတွေ အနိုင်ရပြီး သည်းခံနေတဲ့သူတွေ ပျက်စီးသွားတာနဲ့ ကြုံရနိုင်ပါတယ်”တဲ့။
အဲ့ဒါကြောင့် သည်းခံခြင်းဆိုတဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားက သည်းမခံခြင်းကိုတော့ သည်းမခံသင့်ဘူးလို့ ပြောကြပါတယ်။ ရှင်းရှင်းပြောရရင် နေရာတိုင်း လူတိုင်းကို သည်းခံလို့ မရဘူးလို့ ပြောချင်တာပါပဲ။ ဆိုလိုချင်တာ နေရာတိုင်းမှာ ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ ညီလို့မရဘူးလို့ ပြောတာပါပဲ။
နောက်အခု လက်တွေ့ဘဝမှာ ကြုံနေရတဲ့ Body Shaming ပြသနာပါ။ Body Shaming ဟာ Morality နဲ့ ကိုက်ညီပါရဲ့လား။ ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ မညီဘူးလို့တော့ အများစု ပြောဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် လက်တွေ့လောကမှာ shame ချင်လို့ကို shame တာဆိုပြီး body shaming လုပ်နေသူတွေကို တွေ့နေရတာပါပဲ။ Shame သင့်တဲ့လူကို shame တယ်ဆိုပြီးလည်း shame နေကြတာပါပဲ။ ဒါဖြင့်ရင် Morality ဆိုတာ လုပ်ရပ်ကိုကြည့်ပြီး ပြောတာလား၊ လူပေါ်ကြည့်ပြောတာလား။
စိတ်ပါရင် ဒါကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ ညီပြီး မပါရင် မညီဘူးလို့ ပြောနေကြတာလား။ အဖြေက စာဖတ်သူတွေ ကိုယ်တိုင် ကိုယ့်ဆီမှာ ကိုယ်ပြန်ရှာကြည့်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
Moral Paradox နဲ့ ပတ်သက်ရင် ဆရာမ ဂျူးရဲ့ အဝါရောင်ရထားဆိုတဲ့ ဝတ္ထုတိုဟာ ပထမ ရထားပြသနာကို အခြေခံရေးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ စာဖတ်သူတွေ အချိန်ရရင် ဖတ်ကြည့်ဖို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။
ဒါဆိုရင် ကိုယ်ကျင့်တရားက ကျဆုံးနေပြီလား။ စာအုပ်ထဲမှာပဲ ရှိနေပြီး လက်တွေ့မှာ ကိုယ်ကျင့်တရားက သုံးစားမရတော့ဘူးလားဆိုတဲ့ မေးခွန်းတွေ ရှိလာပါတယ်။
အဲ့လို မဟုတ်ပါဘူးတဲ့။ Consequentialism ဆိုတဲ့ ရလဒ်ကြည့်ဝါဒဆိုတာ ရှိပါသေးတယ်။ ရှုပ်သွားမလား မသိဘူး။ Philosophy ဆိုတာ အဲ့လိုပါပဲ။ ရှင်းနေတာကို ရှုပ်အောင် လုပ်တဲ့ ဘာသာလို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်။
ရလဒ်ကြည့်ဝါဒကိုတော့ စာရှည်မှာစိုးလို့ အကျဥ်းပဲ ပြောပါတော့မယ်။ သူ့နာမည်အတိုင်းပဲ လုပ်ရပ်တိုင်းအတွက် လုပ်နည်းလုပ်ဟန်နဲ့ လုပ်ရပ်ကို အဓိကမထားဘဲ ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတဲ့ ရလဒ်ကိုပဲ အဓိက ကြည့်တာ ဖြစ်ပါတယ်။
တစ်နည်းအားဖြင့် မတရား စီးပွားရှာဖွေသူတွေ၊ ငွေမျက်နှာ တစ်ခုပဲ ကြည့်သူတွေဟာ Consequentialism ကို လိုက်နာသူတွေပါပဲ။ အဆိုးဘက်တော့ ရောက်နေပါတယ်။ ထို့အတူပဲ လူသတ်သမားကို သေဒဏ်ပေးတာ၊ သူခိုးဆီက ပြန်ခိုးတာ၊ လူလိမ်ကို ပြန်လိမ်တာတွေဟာ သေဒဏ်ပေးခြင်း၊ ခိုးခြင်း၊ လိမ်ခြင်းစတဲ့ လုပ်ရပ်ပေါ် မကြည့်ဘဲ ရလာတဲ့ ရလဒ်ကိုကြည့်ပြီး လုပ်ကိုင်ကြတာ ဖြစ်နေလို့ပါ။
နောင်များ အလျဥ်းသင့်ရင် Consequentialism ကို သေချာရေးပါဦးမယ်။ အခုတော့ Moral Paradox နဲ့ ခေါင်းမူးနေပြီမို့လို့ စာကို ရပ်ပါဦးမယ်။ Happy Reading !!!
Lucifer



