Professionopersonality ကို ဒဿန အမြင်မှ ချဥ်းကပ်ကြည့်ခြင်း (စာအရှည်ကြီး)

Professional တစ်ယောက်ဟာ သူ့ပညာရပ် နယ်ပယ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာနဲ့ ညီသူလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။
အဲ့လို professional တစ်ယောက်က ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းသင့်ပါသလား။
အကောင်းတွေပဲ မျှော်လင့်တဲ့ လောကကြီးမှာ Professional တွေဟာ Personal Life လွတ်လပ်စွာ ရှိသင့်လားဆိုတာတွေကို ဒဿန အမြင်ကနေ ချဥ်းကပ်ထားပါတယ်

ဒီနေရာမှာ ဒဿနအမြင်ကနေ ချဥ်းကပ်လို့ မင်းက ဒဿနဆရာလား၊ စဆရကလို့ မေးလာရင်တော့ မဟုတ်သေးကြောင်း ပြောပါရစေ။

ဒဿနဆိုတာ Philosophy ဆိုတဲ့ အမှန်တရားကို ချစ်မြတ်နိုးခြင်းကနေ လာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သမိုင်းထဲက ဒဿနဆရာတွေကို ကြည့်ရင် အမှန်တရားကို ရှာဖွေနေကြသူများပါ။ ချစ်တာထက် ရှာဖွေသူများလို့တောင် ယူဆချင်ပါသေးတယ်။

ဒဿနဆရာတွေဟာ သူတို့ရှာဖွေ တွေ့ရှိ ယုံကြည်တဲ့ အမှန်တရား (သို့) အဘိဓမ္မာတွေကို လူထုတွေမှာ ချပြပါတယ်။ အဲ့တာကို လူထုက လက်ခံရင် လိုက်နာကျင့်သုံးတယ်၊ လက်မခံတော့လည်း “ဪ ဒီလိုပါလားပေါ့” ဆိုပြီးပဲ ထားလိုက်ကြပါတယ်။ ဒဿနအမြင်တွေက အများကြီးရှိတာမို့ ဒီပြသနာကို ချဥ်းကပ်သွားမယ့် အမြင်က Dialectics (အနုပဋိလောမနည်း) နဲ့ Consequentialism (ရလဒ်ကြည့်ဝါဒ) တို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

Dialectics ဆိုတာကတော့ ဖြစ်စဥ်တစ်ခု ပြသနာတစ်ခုကို ရှုထောင့် နှစ်မျိုးကနေ ချဥ်းကပ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရှုထောင့်နှစ်မျိုးဟာ ဒင်္ဂါးပြားရဲ့ ခေါင်း-ပန်း နှစ်ဖက်ဟု ယူဆပြီး ချဥ်းကပ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ရလဒ်ကြည့်ဝါဒဆိုတာကတော့ လုပ်နည်းလုပ်ဟန်ထက် ဖြစ်လာတဲ့ ရလဒ်ကိုပဲ အဓိက ကြည့်တာဖြစ်ပါတယ်။ တစ်နည်းပြောရင် ရလဒ်က ကိုယ်လိုချင်တာ ဖြစ်ဖို့ပေါ့။ One subject One Night ကျက်လည်း အောင်တယ်၊ ၂လအလို ကျက်တာလည်း အောင်တယ်ဆိုရင် အောင်ချင်သူက OSON လုပ်သလိုပေါ့။ ONS တော့ မဟုတ်ပါဘူး 😆။

Professionopersonality ဆိုတဲ့ စကားလုံးက google မှာတောင် မရှိပါဘူး။ ကိုယ့်ဘာသာ ထွင်ပြီး ကွန့်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာလို ပြောရရင် ကျွမ်းကျင်သူ စရိုက်လက္ခဏာပေါ့။

Profession or Professional ကို သက်မွေးဝမ်းကြောင်ပညာ၊ ကျွမ်းကျင်သူ စသဖြင့် အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ကြပါတယ်။ ဆိုလိုရင်းကတော့ နယ်ပယ်တစ်ခုမှာ အထူးပြု ကျွမ်းကျင်သူပေါ့။ ကားပြင်၊ ဆေးသုတ်၊ ကြွေပြားခင်း၊ ပန်းရံ၊ တိုက်ဆောက်၊ အင်ဂျင်နီယာ၊ ဆရာဝန် စသဖြင့် ကိုယ့်နယ်ပယ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူကို Professional လို့ ခေါ်ကြပါတယ်။

Personality ဆိုတာကတော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာပေါ့။ သူ့ရဲ့ အကျင့်စရိုက်ကနေစပြီး သူ့ရဲ့ တွေးခေါ်ချက် ခံယူချက်တွေအဆုံး လူတစ်ယောက်ရဲ့ လူဖြစ်နေပုံကိုပဲ personality လို့ ခေါ်ပါတယ်။

Professional တစ်ယောက်ဟာ Personality ဘယ်လို ရှိသင့်လားဆိုတာကို Moral ethics ဘက်ကနေ အကြီးအကျယ် ဆွေးနွေးကြပါတယ်။ Profession ကို Practice လုပ်တဲ့ အချိန်မှာ Personality က မထိခိုက်စေရဘူးလို့ ပြောတာတွေ ရှိပါတယ်။ တစ်ခါ Profession နဲ့ Personality ဟာ သီးခြားစီ ဖြစ်သင့်တယ်လို့လည်း ယူဆသူတွေ ရှိပါတယ်။ တချို့ကလည်း Profession နဲ့ Personality ဟာ လူတစ်ယောက်ဆီမှာ ဖြစ်တာမို့လို့ ခွဲမရဘူးလည်း ပြောကြပါတယ်။

Facebook မှာတွေ့တဲ့ ဥပမာနဲ့ ပြောရရင် ပလာတာရောင်းတဲ့သူရဲ့ personality မှာ ဖင်ခဏခဏ ကုတ်နေရင် အဆင်မပြေဘူး ဆိုသလိုပေါ့။

ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့နဲ့ Profession တစ်ယောက်ကြားက ဆက်သွယ်မှုကို ကြည့်ရအောင်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ဟာ Profession တစ်ယောက်ကို ဆက်သွယ်ပြီ ချဥ်းကပ်ပြီဆိုရင် သူ့ဆီက ဝန်ဆောင်မှုကို ကျွမ်းကျင်အဆင့်နဲ့ သုံးဆောင်ချင်လို့ပါ။ အများအားဖြင့် သူ့ရဲ့ Servicing ကို အဓိက ဦးတည်ပြီး personality ကို ဒုတိယနေရာမှာ ထားလေ့ရှိပါတယ်။

ကားပြင်ဆရာဆီကနေ ပျက်နေတဲ့ မိမိကားကို ကောင်းအောင် ပြင်ပေးစေချင်မယ်။ ကိုက်နေတဲ့ မိမိသွားကို မကိုက်တော့အောင် လုပ်ပေးမယ့် dentist တစ်ယောက်ရဲ့ service ကို လိုချင်မယ်။ ကားပြင်ဆရာက ဘယ်သန်လား၊ လူလိမ်လား၊ အီးပါပြီး လက်မဆေးဘူးလား၊ dentist က မျက်ရည်လွယ်လား၊ သွားတွေအကုန်ကျိုးနေလား စတာတွေကို တော်ရုံမတွေးမိကြပါဘူး။

တစ်နည်းအားဖြင့် လူတစ်ယောက်မှာ ရှိနေတဲ့ ဘက်နှစ်ဘက် (Profession Vs Personality) ကို ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင် အရင်ဆုံး ခွဲထုတ်ထားကြတာပါပဲ။ ဤနေရာကနေ တစ်ဆင့်တက်ရင် သူ့ Profession ကို ကြိုက်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့က personality ကို စစိတ်ဝင်စားတော့တာပါပဲ။ သူက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ၊ ဘယ်လို အကျင့်တွေရှိလဲ စသဖြင့်ပေါ့။ တချို့ကြတော့ စိတ်ဝင်စားတဲ့အဆင့်ကို တန်းကျော်ပြီး မိမိမှာ ရှိနေတဲ့ Cultural ၊ Social Background တွေနဲ့ ညှိယူပြီး သူဆိုရင်တော့ ဘယ်လိုလေးရှိမှာပဲဆိုပြီး တန်းပြီးတော့ Preformed Idea (သို့) presumption တွေ လုပ်ထားလိုက်ကြပါတယ်။

အထူးသဖြင့် လူကြီးတွေ၊ Cultural နဲ့ Moral Background ခပ်မြင့်မြင့်က လာတဲ့သူတွေဆို တွေ့ရတတ်ပါတယ်။ ဆရာဝန်ဆိုရင် ကျန်းမာနေရမယ်၊ ယောက်ျားဆိုတာ တာဝန်ယူမှု အပြည့်ရှိရမယ် စသဖြင့် သူတို့စိတ်ထဲမှာ စံသတ်မှတ်ချက်တွေ ရှိနေပါတော့တယ်။ အဲ့လို စံသတ်မှတ်ချက်တွေကြောင့်ပဲ Profession နဲ့ Personality ကွဲပြားမှုက စောင်ပြဿနာ အကြီးကြီး တက်လာရတော့တာပါပဲ။

ဒီနေရာမှာ ဒီလို presumption လုပ်တာ မှားတယ်၊ စောင်ပြသနာတက်တာ မှားတယ် မှန်တယ် ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလို အကြောင်းကြောင့် ဒီလိုဖြစ်လာရတယ်လို့ ပြောလိုခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

လူတစ်ယောက်ကို Profession တစ်ယောက် အနေနဲ့ စသိရင် ကျွန်တော်တို့ဟာ သူပေးတဲ့ Professional Service ကို ရယူလိုတဲ့အတွက်လို့ အပေါ်မှာ ပြောခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမယ့် Professional Service ကို ကျေနပ်လာတဲ့အခါမှာ Personal Life ကို စိတ်ဝင်စားလာရင်းကို ဒီ personality တော့ ရှိမှာပဲဆိုပြီး Customer ရဲ့ စိတ်ပဲ ပြောပြော၊ အတွေးပဲပြောပြော၊ အဲ့တစ်ခုခုထဲမှာ Presumption ရှိလာတာပါပဲ။

အဲ့ဒီကနေ တစ်ဆင့်တက်လာရင် အဆိုပါ Professional ကို ကြိုက်နှစ်သက်ခြင်းဟာ သူ့ရဲ့ Profession တင်မကပဲ Personality ကိုပါ မသိမသာ ကြိုက်နှစ်သက်လာပါတော့တယ်။ စာလည်းတော်တယ်၊ စိတ်ထားလေးလည်း နူးညံ့တယ် ဆိုသလိုပေါ့။ စာတော်ပြီး ယုတ်မာ ကောက်ကျစ်နေလို့ မရဘူးလား၊ စာတော်ပြီး တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်နေလို့ မရဘူးလား စသဖြင့် ဖြစ်နိုင်ချေတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။

တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းကြောင့် Professional တစ်ယောက်ရဲ့ Personality ကို သိလာတဲ့အခါမှာ ကိုယ်မျှော်လင့်ထားသလိုဆိုရင် “အို လူလိမ္မာလေးပဲ” ပေါ့။ ကိုယ်မမျှော်လင့်ထားသလိုဆိုရင် “မင်း လူယုတ်မာ၊ ထင်တောင် မထင်ရဘူး” ဆိုသလို ဖြစ်လာပါရော။

ကိုယ့်ကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးနေတဲ့ ဆရာဝန်ကြီးက ဆေးကုမ္ပဏီတွေနဲ့ပေါင်းပြီး ရိတ်စား လုပ်နေတာကို သိသွားတဲ့အခါ၊ ကိုယ်သိပ်အားကျရတဲ့ စာရေးဆရာက သူရေးတဲ့ ဝတ္ထုထဲကလောက်တောင် ကောင်းမွန်မနေတဲ့အခါ၊ သရုပ်ဆောင်ကောင်းပေမယ့် အိမ်ထောင်ရေး အရှုပ်အရှင်းတွေ ရှိနေတဲ့အခါ စသဖြင့်ပေါ့။

Personality က ကိုယ့်စံသတ်မှတ်ချက်နဲ့ မတူတော့တဲ့အခါ ကိုယ်က သူ့ကို မကြိုက် မလေးစားတော့ပါဘူး။ ဒီနေရာမှာ သတိကပ်ဖို့က မကြိုက် မလေးစားတာသည် personality ကို ကျော်ပြီး profession ထိ ရောက်သွားပါတယ်။ ဆရာဝန်ဆိုရင် သူနဲ့ ဆေးမကုတော့ပါဘူး၊ ပန်းရံသမားဆိုရင် သူ့ကို အလုပ်မအပ်တော့ပါဘူး။

ဒီနေရာမှာ Profession နဲ့ Personality ကို အတူရှုမြင်သင့်လား၊ သီးခြားစီ ရှိသင့်လားဆိုတာ ပြသနာ အကြီးကြီး ဖြစ်လာပါတယ်။ Dialectics အရကြည့်ရင် သီးခြားစီ မြင်လို့ မရပါဘူး။ ဒါဟာ Coin ရဲ့ Head – Toe ပုံစံ ရှိနေတာမို့လို့ သီးခြားစီ ရှုမြင်တာဟာ သဘာဝ မကျပါဘူး။ လူတစ်ယောက်ထဲမှာပဲ coexist နေတာမို့လို့ Profession ဆိုတာဟာ Personality နဲ့ အများကြီး Correlate ဖြစ်နေပါတယ်။

ဒေါသကြီးပြီး အချိန်ပြည့် အော်ဟစ်ငေါက်ငမ်းတတ်တဲ့ ဆရာဆီမှာ ကျွန်တော်တို့ ပညာဘယ်လို သင်ယူနိုင်မှာလဲ။ လိုချင်တဲ့ ပညာတော့ ရနိုင်ပေမယ့် စိတ်ချမ်းသာမှုလည်း ရှိမှာ မဟုတ်သလို မရကောင်းတဲ့ ဒေါသကြီးတတ်တာတွေပါ ရလာနိုင်ပါသေးတယ်။

ဒီနေရာမှာ Consequentialism ဝင်လာပါတော့တယ်။ တချို့က Personality ဟာ Profession ကို မထိခိုက်သရွေ့ ပြသနာမရှိပါဘူးတဲ့။ ကိုယ်က သူ့ဆီကနေ Profession ကိုပဲ ရယူတာမို့လို့ လိုချင်တဲ့ အရာရရင် ကျေနပ်သင့်တယ်ဆိုပြီး ရလဒ်ကြည့်ဝါဒကို အခြေခံပြီး စဥ်းစားကြပါတယ်။ အဲ့ဒီမှာ နောက်ပြသနာတစ်ခု ထပ်ကြုံလာရပါတယ်။ လူတိုင်း သတိမထားမိကြတဲ့ ပြသနာပါ။

Profession တိုင်းရဲ့ Personality ကို သိသင့်သလားပါပဲ။ Personality ဟာ Profession ကို ထိခိုက်နိုင်ခြေက ရှိနေနိုင်တာပဲ မို့လို့ သိသင့်တယ်လို့ ယူဆကြပါတယ်။ အဲ့လိုသိအောင် ကျွန်တော်တို့က ကျူရှင်တက်ပြီဆိုရင် စဥ်းစားကြပါတယ်။ ဆရာက အော်တတ်လား၊ သင်တာ ပျင်းစရာကြီး ဖြစ်လား၊ ရစ်လား စသဖြင့် ဘေးဘီတွေကို တီးခေါက်လေ့ ရှိပါတယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် မသိမသာ Profession နဲ့ Personality ကို တူတူထည့်စဥ်းစားနေကြတာပါပဲ။

ပလာတာကိစ္စကို ပြန်ပြောရရင် ပလာတာကို လူတိုင်း ဝယ်စားဖူးကြမှာပဲ။ ကိုယ်မှာမှ ကြွပ်ကြွပ်လေး ကြော်ပေးတာ ရှိသလို၊ ကြော်ပြီးတဲ့ထဲကနေ ပေးလိုက်တာတွေလည်း ကြုံဖူးမှာပဲ။ ပလာတာ အကြော်ဆရာ ဖင်ကုတ်တတ်လား ဘယ်သူမှ မတွေးနေပါဘူး။ ပလာတာ ကြွပ်ဖို့၊ ပဲများဖို့၊ အရသာကောင်းဖို့ပဲ စိတ်ထဲရှိတာပါပဲ။ တစ်နည်း ရလဒ်ကိုပဲ ကြည့်ကြတာပါပဲ။ ဒါဖြင့်ရင် အကြော်ဆရာ ဖင်မကုတ်နိုင်ဘူးလား။ စာဖတ်သူတွေ စဥ်းစားဖို့ ထားခဲ့ပါမယ်။ ဖင်ကုတ်တဲ့လက်နဲ့ ကြော်တာဖြစ်နိုင်လို့ ပလာတာကို ပိုးသတ်လို့တော့ မရဘူးနော်။

Profession နဲ့ Personality ထိပ်တိုက်တွေ့တာတွေ ရှိလာလို့ ဤစာအရှည်ကြီးကို ရေးရပါတယ်။ စဆရက လုပ်တယ်လို့လည်း ယူဆရင်လည်း ရပါတယ် 🤣။

လူတိုင်းဟာ ကိုယ်ပိုင် လွတ်လပ်ခွင့် အပြည့်အဝ ရှိကြပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် မုန်းတီးလို့ရသလို အနှောင်အဖွဲ့တွေနဲ့လည်း ချစ်လို့ရပါတယ်။ Action တိုင်းရဲ့ Consequence က ကိုယ်နဲ့ Favourable ဖြစ်မဖြစ် ဆင်ခြင်ကြဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

Lucifer

Next Post, Previous Post မနှိပ်ဘဲ OUO Link ကနေ ၁ပုဒ်ချင်းဝင်ဖတ်ပြီး ကူညီပါ။
အသိအမြင်၊ အတွေးအခေါ် အသစ်တစ်ခုခုရသွားလို့ လှူဒါန်းလိုပါက Science Nuts (Facebook Page) ကို ဆက်သွယ်လှူဒါန်းနိုင်ပါတယ်။
လှူသမျှငွေအကုန်လုံးကို လိုအပ်တဲ့နေရာတွေမှာ ပြန်လည်လှူဒါန်းပေးသွားမှာပါ။