ဂြိုလ်သားတွေ ဘယ်မှာလဲ? ဆိုတဲ့ Article အဆုံးမှာ Civilization တစ်ခုဟာ သူတို့ရဲ့သိစိတ်ကို ကွန်ပြူတာပေါ် Upload လုပ်ပြီး နေထိုင်သွားလို့ရတယ်လို့ ရေးခဲ့ပါတယ်။
အခု လူတွေအနေနဲ့ရော အဲ့လိုလုပ်လို့ ရမရ ပြောချင်တာပါ။
စကြဝဠာက အကျယ်ကြီးဆိုရင် ဂြိုလ်သားတွေဘယ်မှာလဲ?
https://ouo.io/YZewKM
ပထမဦးဆုံး မေးခွန်းတစ်ခုနဲ့ စရပါလိမ့်မယ်။ ဘာကို Upload လုပ်မှာလဲ? သိစိတ်ကို လုပ်မှာပေါ့။
ဒီတော့ သိစိတ်ဆိုတာ ဘာလဲမေးရပြန်ပါတယ်။ သိစိတ်ဆိုတာ ဦးနှောက်ထဲက အာရုံကြောလေးတွေမှာ ဖြတ်စီးသွားတဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းတွေကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ။
ဦးနှောက်ရဲ့ဘယ်အပိုင်းမှာ သိစိတ်ရှိလဲဆိုတာ ပြောဖို့ခက်ပါတယ်။ တချို့အပိုင်းတွေဟာ သိစိတ်နဲ့ ဆက်စပ်မှုရှိတယ်လို့ သိကြပေမယ့် တခါတခါလည်း အစိတ်အပိုင်း ၂ခုပေါင်းလိုက်မှ သိစိတ်လိုဖြစ်လာတာတွေလည်း ရှိပါတယ်။

ဒီတော့ Upload လုပ်ဖို့ ယူဆချက် ၃ခုရှိဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ပထမတစ်ခုက Physicalism ပါ။ ကိုယ့်ရဲ့သိစိတ်က ကိုယ့်ဦးနှောက်ထဲမှာပဲ ရှိရမယ်။ အပေါ်မှာ ပြောခဲ့သလိုပဲ သိစိတ်ဆိုတာ လျှပ်စီးကြောင်းလေးတွေ၊ Neurotransmitters လေးတွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ။ ဒီလိုယူဆလိုက်ခြင်းအားဖြင့် စိတ်ကို Upload လုပ်ခြင်းကို သိပ္ပံနည်းကျတွေးကြည့်လို့ ရသွားပါတယ်။ ဒါတွေကို Biochemistry သဘောအရ သေချာရှင်းပြနိုင်လို့ပါ။

ဒုတိယယူဆချက်ကတော့ Scanability ပါ။ အခုခေတ်မှာတော့ ဦးနှောက်ကို Scan လုပ်တဲ့နည်းပညာက အရမ်းအဆင့်မမြင့်သေးပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရိုက်တဲ့ CT, MRI, fMRI ဆိုတာ Scan လုပ်နေတာပါ။ ဒါပေမယ့် သူတို့က ဦးနှောက်ရဲ့အစိတ်အပိုင်းအားလုံး (အာရုံကြောဆဲလ်တွေပါမကျန်) ကို Scan မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့မြင်ရတာက ဆဲလ်တွေပေါင်းထားတဲ့ အစိုင်အခဲကြီးပါပဲ။
ဒါပေမယ့် တစ်နေ့မှာ ဆဲလ်တွေပါမကျန် အတိအကျ Scan လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းပညာပေါ်လာတယ်ဆိုကြပါစို့။
ဒါဆိုရင် အပေါ်က ပထမအယူအဆနဲ့ တွဲလိုက်တဲ့အခါ သိစိတ်ကို Upload လုပ်ဖို့ ဖြစ်တန်စွမ်းတစ်ခု ရှိလာပါတယ်။
မြင်အောင်ပြောရရင် Scan လုပ်တာက ရုပ်ပိုင်းစိတ်ရာ (Structural) အတွက်ဖြစ်ပြီး လျှပ်စီးကြောင်းတွေကနေ သိစိတ်ဖြစ်တယ်လို့ ယူဆလိုက်ခြင်းဟာ Function ကိုရှင်းပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးယူဆချက်ကတော့ Computability ပါ။ ဆိုလိုတာက Computer Software တွေဟာ သိစိတ်ကို လက်ခံနိုင်ပါတယ်။ မြင်အောင်ပြောရရင် သိစိတ်ကို လက်ခံနိုင်တဲ့ Software တစ်ခုကို ရေးနိုင်တဲ့အခါ ကွန်ပြူတာက သိစိတ်ဖြစ်စေတဲ့ Information တွေအကုန်လုံးကို Host လုပ်နိုင်စွမ်းရှိတာကို ပြောချင်တာပါ။
သိစိတ်ဟာ အမှန်တကယ်ပဲ လျှပ်စီးကြောင်းတွေကြောင့် ဖြစ်လာတာမှန်ရင် ဒါကိုပြန်ပြီး တုပဖို့ မခက်ခဲပါဘူး။

ဒီအယူအဆ ၃ခုပေါင်းလိုက်ရင် သိစိတ်ကို ကွန်ပြူတာပေါ်မှာ Upload လုပ်နိုင်ဖို့ အခြေအနေကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။ ခုချိန်ထိတော့ လက်ခံတဲ့သူနဲ့ လက်မခံတဲ့သူတွေကြားမှာ ငြင်းခုန်နေကြဆဲပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခြေခံကျတဲ့မေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ သိစိတ်ဘယ်နားမှာ ရှိသလဲဆိုတာတောင် သေချာမပြောနိုင်ကြသေးလို့ပါ။
ဒါကြောင့် ဆက်ရေးမယ့် စာတွေကို ဆားနည်းနည်းခပ်ပြီး ဖတ်ပေးပါ။
ဦးနှောက်ထဲမှာ အာရုံကြောဆဲလ် (Neurons) ပေါင်း ၁၀၀ ဘီလီယံရှိပါတယ်။ သူတို့အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ လမ်းပေါင်း 1 quadrillion ရှိပါတယ်။ လမ်းကြောင်းတစ်ခုစီကနေ ပို့နေတဲ့ Signal ပေါင်း ၁ စက္ကန့်ကို ၁ထောင်ရှိတယ်။ ဒါ့အပြင် Hormone တွေကလည်း ဒီ Signal တွေအပေါ်မှာ သက်ရောက်မှုရှိနေတယ်။
ဒီတော့ ဒီလောက်များတဲ့ Information တွေကို ဘယ်လို Scan လုပ်ကြမလဲဆိုတာ ခက်ခဲတဲ့မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်လာတယ်။
ခုခေတ်နည်းပညာနဲ့ကတော့ မဖြစ်နိုင်သေးဘူး။ ဒါပေမယ့် ဖြစ်လာဖို့ Potential ရှိတဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုအကြောင်း ပြောပြချင်ပါတယ်။
ဦးနှောက်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပြီး အလွှာလေးတွေလှီးလိုက်တယ်။ တစ်လွှာချင်းဆီကို Electron Microscope တစ်ခုအောက်မှာ ကြည့်ပြီး မှတ်တမ်းတင်တာပါ။ ဒါဆိုရင် ဆဲလ်တစ်လုံးခြင်းဆီရဲ့ နေရာ၊ အလုပ်လုပ်ပုံတွေကို သေချာမြင်နိုင်ပါပြီ။

၂၀၁၉ ခုနှစ်တုန်းက ပညာရှင်တွေဟာ ဒီနည်းကိုသုံးပြီး ကြွက်ဦးနှောက်ကို Map လုပ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ကြွက်ဦးနှောက်တစ်ခုလုံးကို လုပ်တာမဟုတ်ပါဘူး။ 1mm3 ပဲလုပ်တာပါ။ အဲ့ဒီအထဲမှာ အာရုံကြောဆဲလ်ပေါင်း ၁သိန်းပါပါတယ်။
ကြွက်ဦးနှောက်ရဲ့ 1mm3 ကို အစိတ်ပေါင်း ၂၅၀၀၀ စိတ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ Electron Microscope ၅ခုဟာ ၂၄နာရီမရပ်မနား ၅လတိတိ Scan လုပ်ပါတယ်။
ရလာတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို 3D ပုံဖြစ်အောင်ပြန်စီဖို့ အချိန် ၃လကြာပါတယ်။ အဲ့ဒီ Data က ဘယ်လောက်တောင်များလဲဆိုရင် 2 million Gigabytes ရှိပါတယ်။
ဒါက ကြွက်ဦးနှောက်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းသေးသေးလေးတစ်ခုကို Map လုပ်တာပါ။ လူတွေဆိုရင် ဒီထက် အဆတစ်သန်းလောက် Data တွေပိုလိုဦးမှာပါ။ အချိန်ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာကတော့ တွေးတောင် မတွေးကြည့်ချင်တော့ပါဘူး။

ပြီးတော့ လူရဲ့ဦးနှောက်က ရှုပ်ထွေးပါတယ်။ ဥပမာ Dopamine Hormone ဆိုရင် လူတွေမှာ အကျင့်စရိုက် (Habit) တွေကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။ Serotonin ဆိုရင်လည်း ပျော်ရွှင်မှုကိုဖြစ်စေတယ်။ ဒီတော့ Hormone တွေရဲ့ Molecular Structure တွေပါပါအောင် Scan လုပ်ဖို့လိုလာပါတယ်။
မဟုတ်ရင် Upload လုပ်တဲ့အခါ ခံစားချက်မရှိဘဲ ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်။ ဒီတော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဦးနှောက်ကို Scan လုပ်ရင် ကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ Data Storage တွေထက်တောင် ပိုလိုမယ်လို့ ပြောကြပါတယ်။
ဒါတွေ အကုန်ဖြစ်နိုင်တယ်ပဲ ထားပါတော့…။ ဦးနှောက်ရဲ့မြေပုံကို တိတိကျကျရေးဆွဲနိုင်ခြင်းဟာ သိစိတ်ဖြစ်လာစေမယ်ဆိုပြီး အာမခံလို့မရသေးပါဘူး။ မော်လီကျူးအဆင့်လောက်ထိလိုက်ပြီး ဦးနှောက်က ဆောင်ရွက်နေတဲ့အတိုင်း ဖန်တီးနိုင်ရင်တော့ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် နည်းပညာမရှိသေးပါဘူး။
အခုပြောတာတွေ အကုန်လုံးက ဦးနှောက်ကို လေ့လာတာနဲ့ သိစိတ်ကို သိနိုင်တယ်လို့ ယူဆပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သိစိတ်ဆိုတာ ဦးနှောက်ထဲမှာ မရှိနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဘယ်ကဖြစ်လာမှန်း မသိဘူးဆိုပါတော့။ ဒီလိုဆိုရင် နည်းပညာဘယ်လောက် တိုးတက်တိုးတက်၊ သိစိတ်ကို သိဖို့မလွယ်တော့ပါဘူး။
ကြက်သားရယ်၊ အာလူးရယ်၊ မဆလာရယ် ရောလိုက်ရုံနဲ့ ကြက်သားဟင်းတစ်ခွက် ဖြစ်မလာသလိုပါပဲ။

ဒါဆို ဒီအကြောင်းကို ဘာလို့များဆက်ပြီး လေ့လာနေကြသေးတာလဲ? တခြားအသုံးလိုတဲ့၊ လက်တွေ့ကျတဲ့နေရာတွေမှာ ဒီငွေတွေကို သုံးလိုက်ပါတော့လားလို့ မေးချင်ကြမှာပါ။
ဦးနှောက်တစ်ခုလုံးကို Computer ပေါ် Upload မလုပ်နိုင်ရင်တောင်မှ ဒါကိုလေ့လာရင်း အကျိုးရှိမယ့်နည်းပညာ တိုးတက်မှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
ဥပမာ ခံစားချက်တွေဘယ်လိုဖြစ်လာသလဲ သေချာနားလည်သွားရင် ခံစားချက်တွေကို လှိုင်းတစ်ခုနဲ့ထိန်းချုပ်လို့ရအောင် တီထွင်လို့ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါဆိုရင် စာမေးပွဲဖြေခါနီး အရမ်းစိတ်ပူနေမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။
သိစိတ်ကို Computer ပေါ် Upload တင်ဖို့ စမ်းသပ်တာ အောင်မြင်သွားပြီဆိုပြီး ယူဆလိုက်ပါ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ် Copy တစ်ခုက Digital Version ဖြစ်သွားပါပြီ။ ဒီတော့ လူသာသေချင်သေမယ်၊ စိတ်က ကွန်ပြူတာထဲမှာ ထာဝရအသက်ရှင်နေတော့မှာပေါ့။
Game တွေထဲကို ကိုယ်တိုင်ဝင်ဆော့လို့ရသလို အတိတ်ကိုပြန်သွားပြီးလည်း ဘဝတစ်ခုထူထောင်လို့ရမှာပါ။ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာဖြစ်လို့ရပြီဆိုတာကို ပြောချင်တာပါ။ လိုအပ်တာက Simulation ပါပဲ။

ဥပမာ ကျွန်တော်တို့ Computer Game တွေဆော့လို့ရတာဟာ ဒီ Game ကိုတီထွင်ထားတဲ့သူတွေကြောင့်ပါ။ ဒါကြောင့် သိစိတ်ကို Upload လုပ်တဲ့အခါ လူတွေလိုက်ပါစီးမျောနိုင်မယ့် Simulation တွေကို တီထွင်ထားရင် ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာ ဖြစ်လို့ရပါပြီ။ (Digital ကမ္ဘာထဲမှာပေါ့…)
ဒါပေမယ့် ကွန်ပြူတာမှာ File တွေ Corrupt ဖြစ်နိုင်သလိုပဲ Upload လုပ်ထားတဲ့ စိတ်ဟာလည်း ပျက်စီးယိုယွင်းသွားနိုင်ပါတယ်။
ဒီနည်းပညာသာ တကယ်ဖြစ်လာခဲ့ရင် လက်တွေ့ဘဝနဲ့ အတုယောင်ဘဝကြားမှာ အလွှာပါးပါးလေးပဲ ရှိတော့မှာပါ။ စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ လက်တွေ့ဘဝထဲကနေ ခဏတာရှောင်ထွက်ဖို့ ရုပ်ရှင်တွေကြည့်၊ ဂိမ်းတွေဆော့တတ်ကြပါတယ်။ ဒီလိုသာ သိစိတ်ကို Upload လုပ်ပြီး ကိုယ်လုပ်ချင်တာလုပ်လို့ရသွားရင် လက်တွေ့ဘဝထဲမှာ နေတဲ့သူတွေ ရှိပါဦးမလားဆိုတာ စဉ်းစားစရာပါပဲ။

ခုချိန်ထိတော့ နည်းပညာအရမဖြစ်နိုင်သေးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကြွက်ဦးနှောက်ရဲ့ တစိတ်တပိုင်းကိုတောင် အတိအကျ Scan လုပ်နိုင်ပြီဆိုတော့ လူဦးနှောက်ကိုလည်း ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ တချိန်မှာ ဒါဟာ တကယ်ဖြစ်လာမလားဆိုတာတော့ စောင့်ကြည့်ရမှာပါ။
SAGAN
Next Post, Previous Post မနှိပ်ဘဲ OUO Link ကနေ ၁ပုဒ်ချင်းဝင်ဖတ်ပြီး ကူညီပါ။
အသိအမြင်၊ အတွေးအခေါ် အသစ်တစ်ခုခုရသွားလို့ လှူဒါန်းလိုပါက Science Nuts (Facebook Page) ကို ဆက်သွယ်လှူဒါန်းနိုင်ပါတယ်။
လှူသမျှငွေအကုန်လုံးကို လိုအပ်တဲ့နေရာတွေမှာ ပြန်လည်လှူဒါန်းပေးသွားမှာပါ။

