“Dr. Ariksan သည် အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ ဆေးရုံကြီးတွင်တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ကိုဗစ်အထူးကုဆရာဝန်ကြီးဖြစ်သည်။ ဆရာဝန်ကြီးက ကိုဗစ်ရောဂါအတွက် အထူးလိုက်နာရန် အောက်ပါတို့ကိုလုပ်ဆောင်ဖို့ အကြံပြုထားသည်။
ဝင်ဖတ်ပါကသင်တယောက်ပဲသိမည်။
Copy paste နဲ့ ပြန်တင်ပေးရင် အားလုံးသိမယ် \@€*•[€[•[\^|#$|@©£¿¿
ဘလာဘလာ ######
ဘလာဘလာ######”
အပေါ်ကစာမျိုးတွေ စာဖတ်သူတို့ ဘယ်နှခါလောက် share ပြီးကြပြီလဲ…
အလားတူစာမျိုးတွေကိုရော copy paste ပြီး ဘယ်နှခါလောက်ပြန်တင်ပြီးကြပြီလဲ…
အပေါ်ကစာကို ဖတ်တာနဲ့ တခါထဲတန်းယုံတော့တာပဲလား။
ဘာမှကိုမစဥ်းစားတော့ဘဲ ဆရာဝန်လို့ပြောထားတာနဲ့ နိုင်ငံခြားကလို့ပြောထားတာနဲ့ မျက်လုံးမှိတ်ယုံပြီး share လိုက်ကြတာပဲလား။
ကိုယ့်မိဘဆွေမျိုးတွေကိုရော ပြန်ပြောပြကြတာပဲလား။
ဒီခေတ်ကြီးထဲမှာ အကြောင်းအရာတခုမှန်မမှန်စစ်ရတာ သိပ်လွယ်ပါတယ်။
အင်္ဂလိပ်လိုဆယ်တန်းအောင်တယောက် level ဖတ်တတ်ရင်တောင် အတော်လေးရှာဖတ်ကြည့်လို့ရပါတယ်။
အဲ့လိုပြန်ရှာဖို့ အချိန်မပေးနိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် ယုံကြည်ရတဲ့ Page တွေ၊ Source သေချာတဲ့သူတွေရေးတဲ့ စာတွေ facebook မှာအများကြီးရှိပါတယ်။
သူတို့ကို like and follow လုပ်ထားရင် ယုံကြည်ရတဲ့စာတွေ တင်ပေးကြတာ ဖတ်ရုံပါပဲ။
အခုလို ဘယ်သူကစပြီး တင်ထားမှန်းလဲမသိသော၊
Source လိုက်လို့မရအောင် copy paste တွေနဲ့ ပြန်တင်ထားသော၊ မိမိစကားကို မိမိတာဝန်မယူနိုင်သော စာတွေကို ချင့်ချိန်ယုံဖို့ လိုလာပါပြီ။
Credit တလုံးနဲ့ ယုံကြည်မှုကို အလွယ်သုံးစားလုပ်ပြီးတင်နေတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။
သူတို့ပြောတဲ့သတင်းတွေဆို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြန့်ကြပြီး တကယ့်ဆရာဝန်တွေ ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာနကစာတွေဆိုရင် အဲ့လောက်ကို ပြန်မ share ကြတာတွေ့ရပါတယ်။
ပိုဆိုးတာက အခုခေတ်မှာ groupတွေသိပ်ပေါလာတာပါ။
အစာအာဟာရ group၊ ကီတိုအကြောင်း group ၊
ကီဖာသောက်ကြသူများ group၊ ဆေးဝါးမလို သဘာဝအစာအာဟာရ group ၊ ကျန်းမာရေးအကြောင်း ဖလှယ်ကြမယ် group စတာတွေ မှိုလိုပေါက်နေတာပါ။
မှန်ကန်တဲ့သတင်းတွေပဲ share ရင်တော့ ပြဿနာမရှိပေမယ့် တို့ပြည်သူအများစုက စာဖတ်ပျင်းပါတယ်။
ရေးတဲ့သူကသေချာရေးပေးထားတာတောင်
စာအရှည်ကြီးဆို မဖတ်တာနဲ့၊ Eng စာပါရင် ရှောင်တာနဲ့ အဲ့လိုတွေ များတော့
မြန်မာဆန်ဆန်လေးရေးထားတဲ့ ခပ်တိုတို ဂျင်းထည့်တဲ့စာတွေက ပိုပြီးပြန့်ဖို့အကြောင်းရှိပါလေရော။
အခု ကိုဗစ်မှာ တင်တဲ့အချက်တွေ ဘယ်လောက်မမှန်သလဲ နဲနဲပြောပြပေးပါမယ်။
ကျနော်ရေးတာလဲ မယုံပါနဲ့…ဘယ်သူ့ကိုမှမယုံပါနဲ့…စာတွေလိုက်ဖတ်ကြည့်ပါ။
တကယ်ဆရာဝန်ဟုတ်ရဲ့လား ဆန်းစစ်ပါ။
ဖြစ်နိုင်သလားဆိုတာကို ချိန်ဆပြီးမှ သင် ပြန် share ပါ။
အလေးအနက်မဖတ်တဲ့စာဆိုရင် မသေချာရင် မshare ခြင်းဖြင့် သူများတွေရဲ့ယုံကြည်မှုကို ဒုက္ခမပေးကြပါနဲ့။
ကိုဗစ်ရောဂါကို ကြက်သွန်ဖြူစားရင်ပျောက်တယ်တဲ့။
ဖျားလာရင် ကြက်သွန်ဖြူတတက် ကိုပါးစပ်ထဲကိုက်ပြီးငုံထားရမယ်တဲ့….ကြက်သွန်ဖြူမှာပါတဲ့ ဓာတ်က ပိုးကိုသတ်ပါသတဲ့။
ဘာဓာတ်လဲဆိုတော့ ဘာမှမပြောဘူး။
ကြက်သွန်ဖြူက ပိုးသတ်တယ်လို့ သုတေသနလုပ်ထားလားဆို မပါဘူး။
ယုံသင့်မယုံသင့် သင်ကိုယ်တိုင်စဥ်းစားဖို့ပါ။
နောက်တခုက
“ဂျပန်နိုင်ငံကပြောလိုက်ပါပြီ…ကိုဗစ်က အက်ဆစ်ကိုကြောက်လို့ နာရီဝက်တခါ ရေသောက်ချပြီး ပိုးကိုအစာအိမ်ထဲမှာသတ်ပစ်လို့ရပါပြီ”
သတိပေးစာလိုလို အရေးပေါ်လိုလို အဲ့စာအတိုလေးကို အနီနောက်ခံနဲ့ရေးပြီး တင်နေပြန်ပါရော။
ကိုဗစ်က အသက်ရှူလမ်းကြောင်းကဝင်တာပါ။
ရေသောက်လို့ ကိုဗစ်သေမသေမသိ ရေသောက်တာများပြီး ရေဖောဖောကာ ရေဆိပ်သင့်တတ်ပါတယ်။
ပိုဆိုးတာက ရေသောက်ရင်ရပြီဆိုပြီး false sense of security ရကုန်ပါတယ်။
တကယ်လုပ်ရမယ့် လက်ဆေးတာ mask တပ်တာတွေ မလုပ်ဖြစ်တော့တာက တကယ်ပြဿနာပါ။
ကိုဗစ်ဖြစ်နေရင် ရေနွေးပူပူသောက်ရမယ်တို့ ရေနွေးငွေ့ရှူရမယ်တို့ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်မလား မိမိဘာသာစဥ်းစားကြည့်ကြပါ။
အဲ့နည်းတွေတကယ်အလုပ်ဖြစ်ရင် ဘာလို့တကမ္ဘာလုံးကလူတွေ သေကုန်ကြတာလဲ။
ဘာလို့ကာကွယ်ဆေးတွေထိုးနေကြတာလဲ။
ယုံရတဲ့သတင်းကိုသာ ယုံကြဖို့ ပြောပါရစေ။
မဟုတ်ကဟုတ်က သတင်းတွေ share နေမိတာ စာဖတ်သူကိုယ်တိုင် မဖြစ်ပါစေနဲ့ လို့ဆန္ဒပြုပါတယ်။
Dr. Venice
အသိအမြင်၊ အတွေးအခေါ် အသစ်တစ်ခုခုရသွားလို့ လှူဒါန်းလိုပါက Science Nuts (Facebook Page) ကို ဆက်သွယ်လှူဒါန်းနိုင်ပါတယ်။
လှူသမျှငွေအကုန်လုံးကို လိုအပ်တဲ့နေရာတွေမှာ ပြန်လည်လှူဒါန်းပေးသွားမှာပါ။
