Tag Archives: စိတ်ပညာ

ဒါမျိုးခပ်ဆင်ဆင် တစ်ပုဒ်တော့ အရင်ကရေးဖူးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အခုရေးမှာက ဒီအကြောင်းတစ်ခုတည်းကို ရည်ရွယ်ပြီးရေးမှာပါ။လူတွေဟာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြဿနာတွေကြားမှာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ ရှိနေတယ်လို့ ထင်တတ်ကြတယ်။ ဒါဟာ တကယ်ပဲလား… ဆိုတာ သေချာသိအောင် ပြောချင်ပါတယ်။စကားသိပ်မရှည်တော့ပါဘူး။ စလိုက်ပါတော့မယ်။ လူတွေက ပြဿနာကြီးကြီးမားမားတစ်ခုကို ကြုံလာတဲ့အခါ ဒီပြဿနာကို ပုံမှန်ဖြတ်သန်းနေတဲ့ နေ့စဉ်ဘဝထဲက အမြင်နဲ့ပဲ ရှုမြင်တတ်ကြပါတယ်။ဘယ်လောက်ပဲ မကြုံဖူးတဲ့ကိစ္စ၊ ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စပဲဖြစ်ဖြစ် ပုံမှန်အတိုင်းပဲမြင်ပြီး တုံ့ပြန်တတ်ပါတယ်။ တစ်ခုပဲ စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ကိုယ်စီးလာတဲ့ လေယာဉ်က လေယာဉ်ကွင်းထဲဆင်းတဲ့အချိန်မှာ ဘီးချော်ပြီး မှောက်သွားတယ်၊ မီးထလောင်တယ်ဆိုရင် ဘာလုပ်မလဲ?ကိုယ်နဲ့ ပါလာတဲ့သူကို ဆွဲပြီး လွတ်ရာအပေါက်ကနေ ပြေးမှာပေါ့ဟ… လို့ ဖြေကြမှာပါ။ ဒါပေမယ့် တကယ့်လက်တွေ့မှာ လူတော်တော်များများက အဲ့လိုမတုံ့ပြန်နိုင်ဘူးဆိုရင် ယုံနိုင်မလား။ ၁၉၇၇ ခုနှစ်တုန်းက ကနေရီကျွန်းက လေယာဉ်ကွင်းတစ်ခုမှာ လေယာဉ်နှစ်စင်းတိုက်မိဖူးတယ်။Continue reading “တည်ငြိမ်လွန်းတာလား၊ အကြောက်လွန်သွားတာလား?”

လူတိုင်း စာမေးပွဲဖြေဖူးတာမို့ ဒီအကြောင်းကို ထွေထွေထူးထူးရှင်းပြနေစရာ မလိုပါဘူး။ တက္ကသိုလ်ရောက်လာတော့ လုပ်စရာ Activity တွေများလွန်းပါတယ်။စာမေးပွဲဆိုတာလည်း နှစ်လတစ်ခါလောက် ဖြေနေရတာပါပဲ၊ Tutorial ဆိုတာလည်း ခဏခဏပါပဲ။သတိရမိသလောက်တော့ ကိစ္စတစ်ခုလုပ်မယ်ကြံလိုက်တိုင်း စာမေးပွဲနဲ့ နီးနေလိုက်၊ Tutorial နဲ့ကပ်နေလိုက်ဖြစ်နေတာပါပဲ။ နေ့တိုင်းစာလုပ်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာလည်း ခက်ခဲပါတယ်။အချိန်ပိုနေရင်တောင် စာလုပ်ဖို့နဲ့ ရုပ်ရှင်ကြည့်ဖို့၊ သီချင်းနားထောင်ဖို့ ယှဉ်လာရင် ဘာကိုရွေးကြလဲ ကိုယ့်ဘာသာသိကြမှာပါ။ဒီတော့ အများအားဖြင့် စာမေးပွဲနားနီးမှ ကပ်တွန်းကြတာပေါ့။ထူးခြားတာက အဲ့ဒီအချိန်ရောက်လာရင် လူက ဘာကျက်ကျက်၊ ဘာမှတ်မှတ် မှတ်မိလွယ်နေတာပါ။ (စာမေးပွဲခန်းထဲဝင်ခါနီးအချိန်ဆိုရင် မှတ်မိအလွယ်ဆုံးပါပဲ…) ဆိုတော့… ခုရေးမယ့်အကြောင်းက အနားနီးမှ ကပ်တွန်းတာ ကောင်းလားဆိုတာ ဆွေးနွေးချင်တာပါ။ စာမေးပွဲခန်းထဲဝင်ခါနီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်နေတဲ့တာကို ပြောချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်က Research Paper ၃ခုကို ၃ပတ်အတွင်း အပြီးတင်ရမယ်ဆိုပါစို့။၁ပတ်ကို ၁ခုတင်လို့ရတယ်၊ တစ်ခုစီကိုContinue reading “One Subject, One Night နှင့် စာမေးပွဲဖြေခဲ့ခြင်းများ”

ဒီအချက်က တော်တော်စဉ်းစားရ ကြပ်တာပါ။ကိုယ်က အကျိုးတစ်ခုလိုလို့ အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်နေပေမယ့် အဲ့ဒီအကျိုးကို ကိုယ်လုပ်နေတဲ့အလုပ်က အထောက်အပံ့ဖြစ်နေလား၊ မဖြစ်နေဘူးလားဆိုတာ သိဖို့ (တချို့တွေအတွက်) ခက်ခဲနိုင်ပါတယ်။ ဥပမာ နွေဦးတော်လှန်ရေးအတွက် လူအမျိုးမျိုး၊ လူတန်းစားပေါင်းစုံဟာ နေရာစုံက ပါဝင်နေကြတယ်။ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် Contribute လုပ်တာခြင်း မတူကြဘူး။ တချို့က များများလုပ်၊ တချို့က နည်းနည်းလုပ်၊ တချို့က လုံးဝ Contribute မလုပ်ကြဘူး။ကိုယ်ဘယ်အထဲပါနေလဲဆိုတာ သိနိုင်ဖို့ (တချို့အတွက်) ခက်ခဲနိုင်ပါတယ်။ Pareto Distribution အရတော့ 80% သော အကျိုးတရားတွေဖြစ်လာတာဟာ 20% သော အကြောင်းတရားတွေကြောင့်ပါလို့ ဆိုတယ်။ ဒါကို 80/20 Rule လို့လည်းခေါ်တယ်။သူက ဒါကို ဘယ်လိုအတွေးပေါက်သွားလဲဆိုတော့ သူ့ခြံထဲက ပဲပင်တွေရဲ့ 20% ကContinue reading “နည်းနည်းလေးတွေက များများကြီး အထောက်အပံ့ဖြစ်နေသလား?”

မထင်ထားတဲ့ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်လာတိုင်း တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ… ဆိုတာမျိုးဖြစ်တတ်ကြပါတယ်။ အဲ့ဒီရဲ့ နောက်ဆက်တွဲအနေနဲ့ အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုခုများရှိနေမလား၊ ဒါက ဘာသဘောပါလိမ့် ဆိုတာမျိုး ဖြစ်လာတတ်တယ်။ဆိုတော့… ဒါတွေကို မပြောခင် လူတွေရဲ့စိတ် ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်လဲ အရင်ကြည့်ရအောင်ဗျာ။ ၁၈၉၈ တုန်းက Futiity ဆိုတဲ့ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ထွက်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ Titanic သင်္ဘောကြီးမမြုပ်ခင် ၁၄ နှစ်မှာရေးခဲ့တာပါ။ ဘာအကြောင်းလဲဆိုတော့ Titan ဆိုတဲ့ သင်္ဘောကြီးပေါ်က ဇာတ်လမ်းတွေအကြောင်းပါ။ (Titanic နဲ့ နာမည်ခြင်း ဆင်ပါတယ်) ဒီသင်္ဘောကြီးက Titanic လိုပဲ ကမ္ဘာမှာ အကြီးဆုံးပါ။ သူလည်း Titanic လိုပဲ ရေခဲတုံးကြီးကို April ညသန်းခေါင်ယံမှာ ဝင်တိုက်တာပါ။ တိုက်တဲ့နေရာလည်း တူတူပါပဲ။ဒီတော့ မြုပ်သွားတာပေါ့၊ လူတစ်ဝက်ကျော်သေသွားကြတယ်။ (ဒါလည်း Titanic လိုပဲ…)သင်္ဘောပေါ်မှာ လူ ၃၀၀၀ ပါတာလည်း တူတယ်။ဒါဆိုရင်Continue reading “တိုက်ဆိုင်ခြင်းလား၊ အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုရှိနေလား?”

ပင်လယ်ဂဏန်း (Lobster) တွေဟာ နေဖို့ နေရာတစ်ခုအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ကြရတယ်။သူတို့နေရာကောင်းတစ်ခုကို ရထားရင် လိုချင်တဲ့သူတွေများတဲ့အတွက် အချင်းချင်းရန်ဖြစ်နေကြတာများတယ်။နေရာကောင်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတော့ စားကျက်နဲ့နီးလေကောင်းလေပေါ့၊ ဂဏန်းမလေးတွေနဲ့ နီးလေကောင်းလေပေါ့၊ ကိုယ့်ကိုစားမယ့် သတ္တဝါတွေ ရန်က ကာကွယ်နိုင်လေကောင်းလေပေါ့။ဒီတော့ နေရာကောင်းရဖို့က သူတို့အတွက် အဓိက အရေးကြီးဆုံးပဲ။ ကိုယ်က လိုချင်တဲ့သူတွေများတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရထားပြီးဆိုရင် စိန်လာခေါ်တဲ့ အထီးတွေရှိတယ်။တချို့ကလည်း သွေးတိုးလာစမ်းကြတာပေါ့။ ဒီတော့ နေရာကောင်းကိုရထားတဲ့ ကောင်က စိန်လာခေါ်တဲ့ကောင်ကို ပညာပြရတာပေါ့။ပထမအဆင့်အနေနဲ့ လက်မကြီးကို ထောင်ပြပြီး ညှပ်ပြတယ်၊ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်နဲ့ ဟန်ရေးပြတယ်။ (လက်ဝှေ့သမားတွေလိုပေါ့)တချိန်တည်းမှာပဲ စိတ်လာခေါ်တဲ့ကောင်ကို အရည်တစ်ခုနဲ့ လှမ်းပြီးပန်းလိုက်တယ်။ ဒီအရည်ထဲကနေ သူ့ရဲ့အရွယ်အစား၊ လိင်၊ ကျန်းမာရေးကောင်းမကောင်း၊ ခံစားချက် စတာတွေကို တဖက်ကောင်က သိနိုင်တယ်။ငါက ကျန်းမာတယ်၊ အကောင်လဲကြီးတယ်၊ လတ်တလော Mood ကတော့Continue reading “ကိုယ့်ကိုယ်ကို တန်ဖိုးထားစိတ် ပျောက်ကွယ်ခြင်း”