ကျွန်တော်တို့တွေ ပြဿနာတစ်ခုကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမလဲ ဆိုတာမျိုး အခက်ကြုံဖူးကြမှာပါ။
ကိုယ်စိတ်ထဲထင်တဲ့အတိုင်း ဖြေရှင်းတတ်တဲ့သူတွေရှိသလို၊ တခြားသူတွေ ဘယ်လိုဖြေရှင်းနေလဲဆိုတာ စနည်းနာပြီး နည်းလမ်းရှာတတ်တဲ့ သူတွေရှိပါတယ်။
သေချာမလေ့လာဘဲ ကိုယ်လုပ်ချင်တာလုပ်လိုက်တဲ့အခါ စိတ်ရှုပ်ရတာ သက်သာသွားပေမယ့် အလျော်အစားတော့များပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ကိုယ်ကျွမ်းကျင်တဲ့ နယ်ပယ်မဟုတ်တဲ့အခါ ဒုက္ခပိုများသွားနိုင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် လူအများစုကတော့ ပြဿနာကို သူများတွေ ဘယ်လိုဖြေရှင်းလဲဆိုတာ လေ့လာတတ်ကြပါတယ်။
အဲ့ဒီမှာ ပြဿနာနောက်တစ်ခု ထပ်တက်ပါတယ်။
ကိုယ်မသိနားမလည်တဲ့ကိစ္စတစ်ခုမှာ အကြံဉာဏ်တောင်းမယ်ဆိုရင် လူအများစုက ဒါကိုလုပ်လို့ပြောပြီး အနည်းစုက ဟိုဟာကိုလုပ်လို့ ပြောရင် ဘယ်ဟာကို ယုံယုံကြည်ကြည်နဲ့လုပ်ရမလဲ ဆိုတာပါ။
တော်တော်များများကတော့ လူအများစု ပြောတာပဲ လုပ်မှာပေါ့လို့ ဖြေကြမှာပါ။
ဒါပေမယ့် မြန်မာစကားပုံမှာ အများညီရင် ဤကိုကျွဲဖတ်ဆိုတာရှိတယ်။
ဆိုတော့… လူအများက လက်ခံတိုင်း ဒီအမြင်တစ်ခုက အမှန်ဖြစ်သွားရောလား၊ လူနည်းစုတွေ ပြောတာရော အမှန်မဖြစ်နေနိုင်ဘူးလား။
ဒီအမြင် ဘယ်ကစသလဲဆိုတော့ England မှာ ၁၉၀၀ ခုနှစ် ကျော်လောက်က သားငါးစျေးတစ်ခုမှာ လူတွေစုပြီး နွားတစ်ကောင်ရဲ့အလေးချိန်ကို ခန့်မှန်းတာကနေစတယ်လို့ ဆိုတယ်။
လူ ၈၀၀ လောက်က သူတို့ထင်တဲ့ အလေးချိန်ကို ချရေးကြတာပေါ့၊ ပြီးတော့ အကုန်လုံးကို ပျမ်းမျှယူလိုက်တယ်။
နွားကို တကယ်သတ်ပြီး ချိန်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ပျမ်းမျှအလေးချိန်နဲ့ အတော်လေးကို နီးနီးစပ်စပ်ရတယ်။
အဲ့ဒီတော့ တစ်ယောက်တစ်ပေါက်ပြောရင် လွဲနိုင်ပေမယ့် အများစုပေါင်းဆုံးဖြတ်ပြီး ကြားချလိုက်တဲ့အခါမှာ အမှန်နဲ့ အနီးစပ်ဆုံးအဖြေတစ်ခု ရနိုင်တယ်ဆိုပြီး ဖြစ်လာတယ်။
ဒီလိုဆိုရင်… အုပ်စုလိုက်ဆုံးဖြတ်တာက တစ်ယောက်တည်းဆုံးဖြတ်တာထက် အမှန်တကယ်ပဲ ပိုကောင်းနေလား?
ဒါကို မပြောခင် အုပ်စုလိုက်ဆုံးဖြတ်တဲ့အခါမှာ တစ်ယောက်စီက လွတ်လပ်စွာဆုံးဖြတ်နိုင်ခွင့်ရှိရမယ်လို့ အရင်ပြောလိုပါတယ်။ ဆိုလိုချင်တာက တစ်ယောက်ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်က အခြားတစ်ယောက်ဆီမှာ လွှမ်းမိုးမှုရှိမနေဖို့လိုပါတယ်။
ဥပမာပြရရင် ကိုယ်က လုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်ဆိုပါစို့။
ဝန်ထမ်းအသစ်တစ်ယောက်ကို သူ့ Skill နဲ့အညီ လစာဘယ်လောက်ပေးသင့်လဲဆိုတာ ကိုယ့်ရဲ့အဖွဲ့နဲ့တိုင်ပင်ကြည့်တယ်။
“ငါကတော့ ၅သိန်းလောက်ပေးသင့်တယ်ထင်တယ်” ဆိုပြီး စဖွင့်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ။
ကိုယ်တိုင်ပင်ဖို့ခေါ်ထားတဲ့လူတွေက Boss က ၅သိန်းဆိုတော့ ငါတို့လည်း ၅သိန်းပေါ့ ဆိုပြီး မဆန့်ကျင်ရဲတဲ့ သဘောမျိုးဖြစ်လာနိုင်တယ်။
ဒီလိုဆိုရင် အဖွဲ့နဲ့ဆုံးဖြတ်တာ ပိုမှန်တယ်ဆိုတဲ့အမြင်ဟာ မှားသွားပြီပေါ့။
တကယ်သာ အများသဘောတူတာ အမှန်လို့ လူတိုင်းက ယူဆခဲ့ရင် Harry Potter ဝတ္ထုကို ကျွန်တော်တို့ ဖတ်ခွင့်ရလိုက်မှာတောင်မဟုတ်ပါဘူး။
Harry Potter & The Sorcerer’s Stone ကို ထုတ်လုပ်ရေး ၁၂ ခုက ပယ်ခဲ့တာပါ။
ထုတ်လုပ်ရေးတစ်ခုကတော့ ဒီဝတ္ထုကို လက်ခံလိုက်ပါတယ်။ အကြောင်းကတော့ သူ့ရဲ့ ၈နှစ်သမီးလေးက ဒီစာအုပ်ရဲ့ အစကို ဖတ်မိပြီး အရမ်းကောင်းတယ်ပြောလို့ပါတဲ့။
ကိုယ်သာ သူ့နေရာမှာဆို ဘယ်အမြင်နဲ့ ရှေ့ဆက်မလဲ။
ကိုယ်လို ဝါရင့်၊ သဘာရင့် ထုတ်လုပ်ရေး ၁၂ ခုက တက်ညီလက်ညီ ပယ်ထားတယ်ဆိုတဲ့ အမြင်နဲ့ ရွေးမလား၊ ၈နှစ်ကလေးမတစ်ယောက်က သိပ်ကောင်းတာပဲဆိုတဲ့ အမြင်ကို လက်ခံမလား။
တော်တော်များများကတော့ အများညီညီညွတ်ညွတ်လက်ခံထားတဲ့ အမြင်ကို ရွေးလိုက်မှာပါ။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမြင်တွေအပေါ်ကို သူများတွေရဲ့အမြင်တွေ၊ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေတွေက လွှမ်းမိုးမှုတွေရှိနေတာပါပဲ။
နွားရဲ့အလေးချိန်ခန့်မှန်းတုန်းက ဒီနွားဘေးမှာ နွားပိန်လေးတစ်ကောင်ထားထားရင် လူတွေက နဂိုရှိတာထက်ပိုပြီး လေးတယ်လို့ ထင်ကြမှာပဲလေ။
လူအများက လက်ခံတိုင်းသာ မှန်တယ်လို့ ယူဆခဲ့ရင် မိန်းမတွေ ပညာသင်ခွင့်ရမှာမဟုတ်သလို၊ ကမ္ဘာကြီးလည်း ပြားနေဦးမှာပါ၊ LGBTQI ဆိုတာလည်း ရှိလာမှာမဟုတ်ပါဘူး။
ဒီတော့ လူများတိုင်းပွဲမစည်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူပြောတာကို အလေးပေးပြီး စဉ်းစားသင့်သလဲ ဆိုတာမေးစရာရှိလာတယ်။
ပညာရှင်တွေပြောတာကို အလေးပေးသင့်တာပေါ့လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လက်တွေ့မှာတော့ ဒီလိုဖြစ်မနေပါဘူး။
ဥပမာ သွေးတိုးလူနာတစ်ယောက်က သွေးပေါင်ချိန်ပုံမှန်ဖြစ်သွားပြီမို့ ဆေးဖြတ်ချင်တယ်ဆိုပြီး လာပြောတယ်ဆိုပါစို့။
ဆရာဝန်က သွေးတိုးကျဆေးကို အမြဲသောက်ရမယ်၊ သွေးပေါင်ပုံမှန်ဖြစ်နေလည်း ဆက်သောက်ရမယ် ပြောလိုက်တယ်။
Facebook ပေါ်မှာလည်း သူက ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုပြီး အကြံတောင်းထားသေးတယ်။ (ထုံးစံအတိုင်းပေါ့…)
အဲ့ဒီမှာ တစ်ယောက်က ဆေးဖြတ်လို့ရတယ်၊ သူ့ဦးလေးလည်း ဆေးဖြတ်လိုက်တာ ဘာမှမဖြစ်ဘူး ပြောတယ်။
နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ဆေးတွေဆက်သောက်နေရင် သွေးပေါင်တွေ ပြုတ်ကျကုန်လိမ့်မယ်၊ မြန်မြန်ဖြတ်ဆိုပြီးပြောတယ်။
အဲ့လိုမျိုး ဆေးဖြတ်ဖို့ တွန်းအားပေးတဲ့ Comment တွေမြင်သွားရင် လူနာအနေနဲ့ စဉ်းစားပြီပေါ့။ ဘယ်သူ့စကားကို ယုံရမလဲ?
ဆရာဝန်က ပညာရှင်ပေမယ့် ၁ယောက်တည်းပဲလေ၊ Facebook ပေါ်မှာ ဆေးဖြတ်ခိုင်းတဲ့လူတွေက ၁၀ ယောက်လောက်ရှိတယ်။
သင်္ချာလိုတွက်လိုက်ရင်တော့ ဆေးဖြတ်မယ်ကွာလို့ ဆုံးဖြတ်မိသွားနိုင်တယ်။
ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ဒီလိုနည်းနဲ့ ချနေတာဟာ မကောင်းဘူး။
Facebook Group တွေလို လူတကာရေးချင်ရာ ရေးလို့ရနေတဲ့ နေရာမျိုးမှာ အကြံဉာဏ်တောင်းတာမျိုးထက် သက်ဆိုင်ရာနယ်ပယ်အလိုက် ပညာရှင်တွေဦးစီးတဲ့ Page တွေမှာ မေးမြန်းသင့်တယ်။
လူအများစုသဘောတူတိုင်း မှန်တာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ၅လအတွင်း ရိုဟင်ဂျာတွေအပေါ်ကို မြင်ကြတဲ့ အမြင် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သွားတာက သက်သေပါပဲ။
ဒါကြောင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမယ်ဆိုရင် Popular Opinion နောက်ကို မလိုက်မိဖို့လိုပါတယ်။ ဒီလိုပြောလိုက်လို့ လူအများသဘောတူလက်ခံတဲ့ စံနှုန်းတွေနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ နေသင့်တယ်လို့ အတွေးမမှားသင့်ပါ။
ကိုယ်တိုင် သေသေချာချာ လေ့လာဆန်းစစ်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချသင့်ပါတယ်။
ဒီလို သေချာဆုံးဖြတ်တာတောင်မှ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေ ဖြစ်လာတယ်ဆိုရင် ဘယ်သူ့ကြောင့်မှမဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ကြောင့်ပဲဆိုပြီး စိတ်ဖြေသာတာပေ့ါ။
SAGAN
အသိအမြင်၊ အတွေးအခေါ် အသစ်တစ်ခုခုရသွားလို့ လှူဒါန်းလိုပါက Science Nuts (Facebook Page) ကို ဆက်သွယ်လှူဒါန်းနိုင်ပါတယ်။
လှူသမျှငွေအကုန်လုံးကို လိုအပ်တဲ့နေရာတွေမှာ ပြန်လည်လှူဒါန်းပေးသွားမှာပါ။
Science Nuts 