Science Nuts

Evolution ထဲက ကြို့ထိုးခြင်းအနုပညာ (Part 2)

ကြို့ထိုးတာကို Burping reflex hypothesis နဲ့ ရှင်းကြတာ ပထမအပိုင်းမှာရေးပြီးပြီမို့ နောက်ထပ် နာမည်ကြီး hypothesis တခုအကြောင်းသွားရအောင်။

Evolution အရ ရေထဲကအကောင်တွေက ကုန်းပေါ်ကိုတက်လာရင်း ကုန်းနေရေနေသတ္တဝါ (Amphibians) တွေဖြစ်လာရပါတယ်။

အဲ့ဒီ Amphibians တွေမှာ ငါးတွေလိုပဲ gills လို့ခေါ်တဲ့ ပါးဟက်တွေပါပါတယ်။

Amphibians တွေက လေကိုရှူတဲ့အခါ အဲ့ဒီ ပါးဟက်နဲ့ ရှိုက်ရှိုက်ပြီး ရှူတဲ့အလေ့အထက လူသားတွေဖြစ်လာတဲ့အခါ ပါလာပြီး Hiccup ဖြစ်လာတာလို့ ယူဆကြပါတယ်။

Amphibians တွေပါးဟက်နဲ့ လေရှူတဲ့အခါ လေထုထဲမှာ Oxygen များများရှိရင် ပိုရှူပြီး လေထဲမှာ Carbon dioxide များလာရင်ရှူတာနည်းသွားတာကိုတွေ့ရပါတယ်။

တကယ်လဲ လူတွေကြို့ထိုးတာကို သက်သာအောင်လုပ်ချင်ရင် Carbon dioxide (5%) ရှူပေးရင်သက်သာတာတွေ့ရပါတယ်။

ဒီလို Amphibians တွေကနေ evolution ဖြစ်လာတဲ့ ယူဆချက်ကိုတော့ Phylogenetic hypothesis လို့ခေါ်ပါတယ်။

ဘယ်ယူဆချက်ကမှတော့ ပြီးပြည့်စုံတာမရှိပေမယ့်
ကျနော်ပြောပြခဲ့တဲ့ ယူဆချက် ၂ခုကတော့ ပေါင်းစပ်စဥ်းစားလိုက်ရင် အတော်လေး သဘာဝကျတာတွေ့ရပါတယ်။

နောက်ထပ် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာက ရာဇဝင်ထဲက ကြို့ထိုးသူတွေအကြောင်းပါ။

ပုံမှန်လူတယောက် ကြို့ထိုးရင် မိနစ်ပိုင်းလောက်ကြာနိုင်တယ်။

ပိုကြာလဲ နာရီပိုင်းလောက်ပေါ့။

တမိနစ်ကို ၄ကြိမ်ကနေ အကြိမ်၆၀ လောက်အထိ ကြို့ထိုးတတ်တယ်။

တယောက်နဲ့ တယောက် ကြို့ထိုးတာ မြန်တာ နှေးတာမတူသလို အသံအတိုးအကျယ်လဲမတူကြပါဘူး။

အများအားဖြင့် ကြို့ထိုးတာက သူ့အလိုလိုပြန်ပျောက်သွားပြီး ဘာမှ ဒုက္ခမပေးတတ်ပါဘူး။

ဆေးပညာအရ ၄၈ နာရီ (၂ ရက်)ကျော်ကြာတဲ့အထိ မပျောက်ဘဲ ဆက်တိုက် ထိုးနေရင် Persistent (or) Protracted Hiccup လို့သတ်မှတ်ပါတယ်။

၁လ ကျော်အထိကြာရင်တော့ Intractable Hiccup လို့ခေါ်ပြီး ရောဂါတခုခုရှိလို့ ဒီလိုဆက်တိုက်အကြာကြီး ကြို့ထိုးနေတာ ဖြစ်သွားပါပြီ။

ထူးထူးဆန်းဆန်း ကမ္ဘာဂရင်းနစ်စံချိန်တင်
ကြို့ထိုးအကြာဆုံးလူသားကတော့
Charles Osborne ဆိုသူဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်း ၆၈ နှစ်ကြာအောင် မရပ်မနား ကြို့ထိုးခဲ့သူပါ။

နောက်ထပ် ကြို့ထိုးကြသူတွေထဲမှာ ထင်ရှားသူကတော့ ၂၇ လ ကြာအောင် ကြို့ထိုးခဲ့တဲ့ Christopher Sands ဆိုသူဖြစ်ပြီး ထမင်းစားမရ အိပ်မရလောက်အောင် ဆိုးရွားစွာ ကြို့ထိုးခဲ့ပါတယ်။

ဆေးပညာအရ ရောဂါရှာဖွေလိုက်တဲ့အခါ Brain tumor (ဦးနှောက်အကြိတ်) က အာရုံကြောတွေကို ဖိထားလို့ ဖြစ်တာကို တွေ့ရှိရပြီး အဲ့အကြိတ်ကို ခွဲစိတ်ဖယ်ရှားလိုက်တဲ့အခါ ကြို့ထိုးတာပါ တခါထဲသက်သာသွားတာကိုတွေ့ရပါတယ်။

တချို့မိရိုးဖလာ ယုံတမ်းစကားတွေအရတော့ ကြို့ထိုးနေပြီဆို တယောက်ယောက်က သင့်အကြောင်း အတင်းတုတ်နေပြီလို့ ဆိုကြပြန်ပါတယ်။

တခါတခါ ကြို့ထိုးတာက အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ psychogenic စိတ်ကြောင့် ထိုးနေတာပါ။

အဲ့တော့ Hiccup ကိုသက်သာအောင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။

အများအားဖြင့် ဆေးဝါးအကူအညီမလိုဘဲ သက်သာသွားတတ်ပြီး တခါတခါ ရက်အကြာကြီးဖြစ်လာရင်တော့ ဆရာဝန်ဆီသွားပြကာ ဆေးဝါးနဲ့ကုသရတတ်ပါတယ်။

ဥပမာ စိတ်ငြိမ်ဆေးတွေ ၊ အတက်ကျဆေးတွေနဲ့ ကုသတာမျိုးရှိပါတယ်။

ကျနော်ကတော့
လူအများလိုက်စမ်းကြည့်လို့လွယ်မယ့်
လိုက်လုပ်လို့အဆင်ပြေလောက်မယ့်
(non-pharmacological methods)
ဆေးဝါးသောက်ဖို့မလိုတဲ့နည်းလေးတွေ ဝေမျှပေးချင်ပါတယ်။

Hiccup မှာ hiccup reflex ဆိုတဲ့ လမ်းကြောင်းရှိပြီး အဲ့ လမ်းကြောင်းတလျှောက် တနေရာရာမှာတားနိုင်ရင် Hiccup သက်သာပါတယ်။

အောက်ကပုံမှာ Hiccup reflex ကိုပြထားပါတယ်။

ပထမဆုံးလုပ်လို့ရတဲ့နည်းလမ်းက

အသက်မြန်မြန် ရှူသွင်း ရှူထုတ်လုပ်ကြည့်တာပါ။
(Hyperventilation)

ဒီလိုလုပ်တဲ့အခါ ဒီအတိုင်း အသက်ကိုမြန်မြန်ရှုသွင်းရှူထုတ်မလုပ်သင့်ဘဲ
စက္ကူအိတ် (သို့) ကြွပ်ကြွပိအိတ်တလုံးထဲကို လေမှုတ်ထုတ် ၊ အဲ့အိတ်ထဲကလေကိုပဲ ပြန်ရှူ အဲ့လိုမျိုးခပ်မြန်မြန်လုပ်လို့ရပါတယ်။

ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ Diaphragm ကိုအလုပ်များများခိုင်းထားပြီး အလုပ်ရှုပ်အောင်ထားတဲ့သဘောပါ။
နောက်ပြီး အိတ်ထဲကလေကိုရှူလိုက်ထုတ်လိုက်လုပ်တဲ့အခါ carbon dioxide တွေများလာလို့ ကြို့ထိုးတာသက်သာမှာပါ။ (အပေါ်က Phylogenetic hypothesis မှာ ရှင်းပြထားသလိုပေါ့)

အဲ့တာမှမရရင် အသက်ကိုအားနဲ့ ရှူထုတ်ပြီး အဆုံးမှာ ခဏအောင့်ထားပါ။ (Valsalva maneuver)

ဒါမှမဟုတ် အသက်ကို အဝရှူပြီး အောင့်ထားပါ။ (Breath holding)

ဒါတွေက အသက်ရှူတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး လုပ်ကြည့်လို့ရတဲ့ နည်းလမ်းတွေပါ။

နောက်ထပ်လုပ်လို့ရတာက ဒူးနှစ်ဖက်ကိုထောင်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်နဲ့ကပ်အောင် လက်နဲ့ဆွဲဖက်ထားကာ ရှေ့ကို ကိုင်းထားလိုက်ရင်လဲ သက်သာတယ်လို့ဆိုပါတယ်။

အစာအိမ်ထဲကလေခိုနိုင်တဲ့နေရာတွေကို နေရာကျုံ့သွားအောင်လုပ်လိုက်တဲ့သဘောဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

အောက်ကပုံမှာလုပ်နည်းကြည့်ကြည့်ပါ။

တခြား နည်းလမ်းတွေကတော့ လည်ပင်းအနောက်ဂုတ်ပိုးကို လက်နဲ့ပွတ်တာ (သို့) tap လုပ်တာ (သို့) ရေအေးကပ်တာလဲလုပ်လို့ရတယ် လို့ဆိုပါတယ်။

(C3 to 5 dermatome ကို stimulate လုပ်တဲ့သဘောပါ။)

ရေခဲရေနဲ့ အာခေါင်အနောက်ပိုင်းကို gargle လုပ်တာ (အာလုတ်ကျင်းတာ)၊ သကြားရည်နဲ့ gargle လုပ်တာ စတာတွေလဲ စမ်းကြည့်လို့ရပါတယ်။

ရေသောက်ပြီး မျိုချတာကလဲ တခါတခါသက်သာပေမယ့် တခါတခါလဲ ဗိုက်သာတင်းသွားတယ်…
မသက်သာတတ်ပါဘူး။

ကြို့ထိုးတာကို အာရုံထားနေရင် ပိုဆိုးတတ်လို့ movie ကြည့်တာ စာအုပ်ဖတ်တာလုပ်ရင်း အာရုံလွဲလိုက်တာ ၊ တရားထိုင်တာ ၊ ဘုရားဝတ်ပြုတာ စတာတွေလဲလုပ်ပေးလို့ရပါတယ်တဲ့။

မကြာသေးခင်ကတော့ သိပ္ပံပညာရှင်တချို့က ကြို့ထိုးပျောက်စေတဲ့ ပိုက်ကလေးကို တီထွင်ထားပါသေးတယ်။

အဲ့ဒီ ပိုက်အဝမှာ အဆို့ရှင်လေး (pressure valve) ပါလို့ စုပ်ယူရတာ အားစိုက်ရပြီး forced inhalation ပုံစံဖြစ်အောင် design ထွင်ထားတာပါ။

ရေကိုစုပ်ယူတဲ့အခါ forced inhalation နဲ့ diaphragm အလုပ်လုပ်ရပြီး ရေကိုမျိုချတဲ့အခါလဲ vagus nerve ကို stimulate လုပ်လို့ Hiccup ကိုပိုသက်သာစေပါတယ်။

လက်တွေ့သုတေသနလုပ်ထားတာအရလဲ တကယ်အလုပ်ဖြစ်တာကိုတွေ့ရပါတယ်။

သို့သော် စျေးကလဲမသေးလှပါဘူး။ ပိုက်တချောင်းကို ၁၄ ဒေါ်လာလောက်ရှိတာမို့ မနှိပ်လှပါဘူး။

ဒီလောက်ဆို ကြို့ထိုးတဲ့အကြောင်း တော်တော်လေးစုံစိလှပြီမို့ ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်ပါရစေ…။

Thanks for your time!

လင်းမူ

အသိအမြင်၊ အတွေးအခေါ် အသစ်တစ်ခုခုရသွားလို့ လှူဒါန်းလိုပါက Science Nuts (Facebook Page) ကို ဆက်သွယ်လှူဒါန်းနိုင်ပါတယ်။
လှူသမျှငွေအကုန်လုံးကို လိုအပ်တဲ့နေရာတွေမှာ ပြန်လည်လှူဒါန်းပေးသွားမှာပါ။

ဘယ်သူတွေက Covid စည်းကမ်းတွေကို ပိုချိုးဖောက်တတ်ပါသလဲ?

ဒီမေးခွန်းက စိတ်ဝင်စားစရာပါ။ မကြာသေးခင်က British ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဟာ Covid စည်းကမ်းတွေကို ချိုးဖောက်လို့ ရာထူးက နှုတ်ထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် Covid စည်းကမ်း ချိုးဖောက်မှုဟာ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနဲ့ ဆိုင်နေသလားဆိုတာ စိတ်ဝင်စားစရာ ဖြစ်လာပါတော့တယ်။

လေ့လာမှုတွေအရ ရှေးရိုးဆန်သူတွေက Covid စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်တတ်ပါသတဲ့။ ရှေးရိုးဆန်ပြီး ပျင်းရိနေတတ်တဲ့သူတွေက ပိုချိုးဖောက်ပါသတဲ့။

ပျင်းတယ်ဆိုတာ Lazy ကို ပြောတာ မဟုတ်ဘဲ Boredom ကို ပြောချင်တာပါ။ ငြီးငွေ့တယ်လို့ ဘာသာပြန်ရင်လည်း နည်းနည်းတော့ လွဲနေမလားလို့ပါ။

Boredom ကို သိပ္ပံပညာရှင်တွေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ သူရဲ့လုပ်ငန်းကိုင်ငန်းတွေ ပြန်လုပ်ချင်လာတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်ကြပါတယ်။ ဥပမာ – စာကျက်နေရင်း ပျင်းလာတယ်ဆိုတာဟာ စာကျက်ရမှာ Lazy ဖြစ်တာမျိုးမဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်အတွက် လုပ်ရတာ ပျော်ရွှင်စေတဲ့၊ အဓိပ္ပာယ်ရှိစေတဲ့ K-drama ကြည့်တာမျိုး၊ ဂိမ်းဆော့တာမျိုး လုပ်ချင်လာတာကို ဆိုလိုပါတယ်။

လေ့လာမှုတွေအရ ရှေးရိုးဆန်၊ ပျင်းရိငြီးငွေ့တတ်တဲ့သူတွေက Covid အစပိုင်းမှာ Mask တပ်၊ ခပ်ခွာခွာနေဆိုတဲ့ စည်းကမ်းတွေကို မလိုက်နာဘဲ ရှိတတ်ကြပါသတဲ့။

အဲ့လိုလူတွေကို လေ့လာကြည့်ရင်လည်း တခြား ပြည်သူ့ကျန်းမာရေး စည်းကမ်းတွေ (လမ်းမပေါ် ကွမ်းတံတွေး ထွေးတာ၊ လူကြားထဲ လေလုံခန်းထဲ ဆေးလိပ်သောက်တာ) ကိုလည်း ချိုးဖောက်ကြပါသတဲ့။ သူတို့တွေရဲ့ နိုင်ငံရေးခံယူချက်ဟာလည်း ရှေးရိုးဆန် Conservative ဖြစ်နေပါသတဲ့။

ပျင်းရိငြီးငွေ့ခြင်းက အဆိုပါလူတွေကို ဘဝမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူးဆိုပြီး ခံစားရစေပါတယ်။ အဲ့တာကြောင့် သူတို့ဘာလုပ်လုပ် အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘူး၊ သူတို့ကို ဘယ်သူမှ ဂရုစိုက် အဖက်လုပ်မနေဘူး၊ သူတို့က ဘာလုပ်လုပ် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဘာမှမဖြစ်လောက်ပါဘူးဆိုတဲ့ အခြေခံ အတွေး mindset ကနေ သူတို့တွေက စည်းကမ်းကို အလေးမထားကြတော့တာပါ။

တကယ်တော့ ဘဝရဲ့ အရေးပါမှုနဲ့ ဖြစ်တည်မှု အဓိပ္ပာယ်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ နေ့စဥ်လုပ်ကိုင်သွားလာမှုနဲ့ နိုင်ငံရေး ခံယူချက်အထိပါ သက်ရောက်မှု ရှိနေတာပါ။

Mask တပ်၊ ခပ်ခွာခွာနေ၊ Vaccine ထိုးဆိုတာတွေက အခုအချိန်မှာ နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှု တစ်ခုလို ဖြစ်လာနေပါတယ်။ ထရန့်ကလည်း သူ့လက်ထက်မှာ ကာကွယ်ဆေးတွေ Licence ချပေးခဲ့တယ် ကြွေးကြော်ခဲ့သလို ဘိုင်ဒင်ကလည်း ပထမ ၃လမှာ လူသန်း ၁၀၀ ပြည့်အောင် ကာကွယ်ဆေးထိုးမယ်လို့ ကြွေးကြော်ပြီး ရွေးကောက်ပွဲ မဲဆွယ်ခဲ့တာပါပဲ။

ဒါကြောင့် လွယ်လွယ် ပျင်းရိငြီးငွေ့တတ်သူတွေက ဒီစည်းကမ်းတွေကိုကြည့်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသလို ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒါကြောင့် အဲ့စည်းကမ်းတွေကို မသိမသာ ချိုးဖောက်နေခြင်းအားဖြင့် သူတို့ရဲ့ ဘဝအဓိပ္ပာယ်နဲ့ ဖြစ်တည်မှုကို ပြန်ရလာတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။

ရှင်းအောင် ပြောပြရရင် Mask တပ်ခိုင်းတယ် “မတပ်ဖူးကွာ ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ” ဆိုပြီး ဘုတောတာတွေက ဒီ boredom ကြောင့် ဖြစ်လာတာပါ။ အနည်းဆုံးတော့ ဒီကောင်တွေ ငါမတပ်လည်း ဘာမှ မလုပ်နိုင်ပါလားဆိုတဲ့ “ငါ ဖြစ်တည်မှု” က ပြန်လည်နိုးကြားလာပါတယ်။

Boredom မှာလည်း ၂မျိုးရှိပါသတဲ့။ လူကိုယ်တိုင်ကိုက bored ဖြစ်တတ်တဲ့သူ (Trait boredom) နဲ့ ပြင်ပလှုံ့ဆော်မှု တစ်ခုကြောင့် bored ဖြစ်လာသူ (State Boredom) ဆိုပြီး ၂မျိုး ရှိသတဲ့။ ပင်ကိုယ်ပျင်း နဲ့ အလုပ်ပျင်း ပေါ့။

သိပ္ပံပညာရှင်တွေက boredom ဆိုတာ လူတွေ ကိုယ့်အတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိစေတဲ့ အလုပ်ကို ရွေးချယ်လုပ်ကိုင်စေတဲ့ mechanism တစ်ခုလို့တောင် ပြောကြပါသေးတယ်။ စာကျက်ရမှာ ပျင်းတဲ့သူက Language မှာ ပျော်ပိုက်ပြီး Translator ကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သလိုပေါ့။

ဒီ Boredom ကို သိလာခြင်းအားဖြင့် သိပ္ပံပညာရှင်တွေက လူထုကို Covid စည်းကမ်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လုပ်နိုင်တာကိုပဲ အလေးထားပြီး နှိုးဆော်သင့်တယ်လို့ ပြောဆိုကြပါတယ်။ မလုပ်နိုင်တာကို ဇောင််းပေးပြောတာက လူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ လုပ်နိုင်စွမ်းအသိ (sense of agency) ပျောက်ဆုံးပြီး Boredom ဖြစ်လာစေတယ်လို့ ပြောကြပါတယ်။

လက်ကိုခဏခဏဆေးပါ။
Mask တပ်ပါ . . . စတာတွေက

လူချင်း ခပ်ခွာခွာနေပါ။
ဖျားနာလာရင် သီးခြားခွဲနေထိုင်ပါ . . . ဆိုတာတွေထက် လိုက်နာမှုများတာကို တွေ့ရမှာပါ။

အရှင်းဆုံးပြောရရင် ဆန္ဒပြတာတောင်မှ လူချင်း ခပ်ခွာခွာ မပြကြပေမယ့် Mask တော့ တပ်ပြီး ရင်ဘောင်တန်း ချီတက်ခဲ့ကြတယ် မဟုတ်ပါလား။

Lucifer

Evolution ထဲက ကြို့ထိုးခြင်းအနုပညာ (Part 1)

ကြို့ထိုးတာကို လူတိုင်းကြုံဖူးတာမို့ တော်တော်စိတ်ရှုပ်စရာကောင်းမှန်းသိကြမှာပါ။

ဒါပေမယ့် ဘာလို့ ကြို့ထိုးရတာလဲ။

သဘာဝတရားကြီးက ဘာလို့ လူတွေ ကြို့ထိုးအောင်လုပ်ထားတာလဲ။

ကြို့ထိုးခြင်း (Hiccup) ဘာလို့ဖြစ်တာလဲဆိုတော့ Diaphragm လို့ခေါ်တဲ့ ဝမ်းခေါင်းထဲကကြွက်သားက သူ့အလိုလို တချက်တချက်ထထညှစ်တာပါ။

Diaphragm ဆိုတဲ့ကြွက်သားပြားကြီးက အသက်ရှူလို့ရအောင် လုပ်ပေးတဲ့ ကြွက်သားဖြစ်ပြီး ဗိုက်နဲ့ ရင်ခေါင်းကို ခြားထားပေးပါတယ်။

ကျနော်တို့ တခါတခါ မျက်ခွံလေးတွေ တဆက်ဆက်လှုပ်သလိုပဲ ဗိုက်ခေါင်းထဲက diaphragm ကြွက်သားကလဲ
တခါတခါ စိတ်နဲ့ထိန်းလို့မရဘဲ လှုပ်တဲ့အခါ ညှစ်တဲ့အခါ ကြို့ထိုးတယ်ဆိုတာဖြစ်လာတာပါ။

Diaphragm ကြွက်သားက ဘယ်နဲ့ညာဆိုပြီး ၂ခြမ်းရှိပါတယ်။

ကြို့ထိုးရင် အများအားဖြင့် တခြမ်းထဲကပဲ ကျုံ့လေ့ညှစ်လေ့ရှိပါတယ်။

အဲ့လို ကျုံ့လိုက် ညစ်လိုက်တဲ့အခါ ဗိုက်ထဲက လေတွေကအပေါ်ကို ပြန်ကန်တက်လာပြီး အစာပြွန်ထိပ်ကိုရောက်လာတယ်။

(လူတွင် အစာပြွန်က သပ်သပ်၊ လေပြွန်ကသပ်သပ် တချောင်းစီဖြစ်ပါသည်။)

လေပြွန်ထဲကို ဗိုက်ထဲကလေတွေပြန်မဝင်အောင် လေပြွန်အဖုံး (epiglottis) က လှမ်းပိတ်လိုက်တဲ့အခါ ဂစ် (or) ဂေ့ ဆိုပြီးအသံထွက်လာတာကို ကြို့ထိုးတယ်လို့ ခေါ်ကြတာပါ။

ကြို့ထိုးတာက involuntary process မို့လို့ စိတ်နဲ့ထိန်းလို့မရတာ တော်တော်လေး ဂွကျပါတယ်။

ဒါဆို ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ကြို့ထိုးသွားတာလဲ စာဖတ်သူတို့သတိထားမိပါသလား။

များသောအားဖြင့်…

အစားကို အမြန်စားလိုက်မိတာ

ရေကို အမြန်သောက်လိုက်မိတာ

တခါတလေ ခွက်ထိုးခွက်လှန် ရယ်မောရင်း လေတွေမျိုချမိတာ

ဗိုက်တင်းနေအောင် အစာစားထားတာ

ဗိုက်ပွပြီးလေတွေပြည့်နေတာ

အဲ့တာတွေကြောင့်ဖြစ်နိုင်သလို ဆေးလိပ်သောက်တာတို့ ၊ ဆေးရွက်ကြီးသုံးတာစတာတွေကြောင့်လဲဖြစ်တာရှိပါတယ်။

ကျနော်လဲ ကြို့ထိုးရတာ တော်တော်မုန်းတာမို့ သဘာဝတရားကြီးက ဘာလို့ ကြို့ထိုးအောင်လုပ်တာလဲလို့ ကြို့ထိုးတိုင်း တွေးမိပါတယ်။

လူတွေကြို့ထိုးနေတာကြည့်ပြီး ဟာသလုပ်နေတာများလားပေါ့။

ဘာမှလဲ အသုံးမကျတဲ့ ဒီကြို့ထိုးတာကို Evolution ကဖျောက်မပေးဘူး ဘာညာ အပြစ်တင်မိပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ကြို့ထိုးတာက နည်နည်ရရတော့မဟုတ်ဘူးဗျ။

Evolution နဲ့ချီပြီး ဒီကောင်ရှိခဲ့တာတဲ့။

Hiccup ရဲ့အသက်က လူတွေထက်တောင် အသက်ကြီးလောက်မယ်တဲ့။

ပိုထူးဆန်းတာက အမေ့ဗိုက်ထဲမှာနေခဲ့စဥ်ကတောင် ကလေးဘဝမှာ ကြို့ထိုးခဲ့ကြပါသတဲ့။
(မမွေးခင်ကထဲက လိုက်ဒုက္ခပေးနေတာပဲ)

ထုံးစံအတိုင်း Evolutionist တွေနဲ့ Biologists တွေက ကြို့ထိုးခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး Theory တွေ၊ Hypothesis တွေထုတ်ခဲ့ပါတယ်။

နာမည်အကြီးဆုံး theory ၂ ခုကို ကျနော်သိသလောက် ပြောပြသွားပါမယ်။

ပထမတခုက တိရစ္ဆာန်အငယ်လေးတွေ နို့စို့တာကို ကြည့်ပြီး စသတိထားမိကြတာပါ။

နို့စို့တဲ့အလုပ်က ကြည့်ရင်သာလွယ်တာ။ တကယ်တမ်းကျ ကလေးအတွက် တော်တော် အလုပ်ရှုပ်သဗျ။

နို့ကိုလဲစို့ရတယ်… အသက်ကိုလဲခိုးရှူရတယ်… နို့ကိုလဲမျိုချရသေးတယ်… အဲ့လို ရှုပ်ထွေးတဲ့အလုပ်တခုကိုလုပ်တဲ့အခါ နို့တင်မကပဲ လေတွေပါ မျိုချမိကုန်ပါတယ်။

အဲ့တော့ အစာအိမ်ထဲကို နို့နဲ့ လေတွေရောပြီး ရောက်သွားတော့

နို့ကိုများများမသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ အစာအိမ်ထဲမှာ လေတွေခိုနေရော။

ဒီလိုသာ နို့စို့တိုင်း လေတွေများများလာရင် အစာအာဟာရချို့တဲ့လာနိုင်ပါတယ်။

ဒါကို ကာကွယ်တဲ့အနေနဲ့ သဘာဝတရားကြီးက လေတွေစုလာရင် အစာအိမ်ကိုအချက်ပေးပြီး Diaphragm ကို ညှစ်စေပါတယ်။

ဗိုက်ထဲကလေတွေပြန်ထွက်အောင်လုပ်တဲ့သဘောပေါ့။

နို့စို့ပြီး တိရစ္ဆန်ပေါက်ကလေးတွေက လေချဥ်တက် (နို့ချဥ်တက် or နို့သက်) ကြပါတယ်။

အဲ့လိုလေထွက်သွားတော့မှ အစာအိမ်ကပြန်ချောင်သွားပြီး နို့ထပ်စို့လို့ရသွားပါတယ်။

အဲ့လိုဖြစ်တာက တိရစ္ဆာန်တွေမှ မဟုတ်ဘဲ နို့တိုက်သတ္တဝါတွေဖြစ်တဲ့ လူတွေမှာလဲ ကလေးဘဝမှာတွေ့ရပါတယ်။

ဒါကို The Burping Reflex Hypothesis
(နို့ချဥ်တက်ခြင်း ယူဆချက်) လို့ခေါ်ပါတယ်။

ဒီလို ကလေးဘဝမှာဖြစ်တဲ့ ဖြစ်စဥ် reflex က
လူကြီးဘဝမှာ နည်းသွားပေမယ့် ကြို့ထိုးခြင်းအနေနဲ့ တခါတခါ ဆက်ရှိနေတာလို့ ကောက်ချက်ချကြပါတယ်။

ကလေးဘဝမှာ နို့ချဥ်တက်ကြရာကနေ
လူကြီးဘဝကျ အစာတွေအများကြီးစားမိတဲ့အခါ ကြို့ထိုးတာ ဖြစ်လာတာလို့ ယူဆကြတာပါ။

ဒီ Hypothesis က ဖြစ်နိုင်လောက်ပါတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကြို့ထိုးတာက Mammals နို့တိုက်သတ္တဝါတွေမှာပဲ တွေ့ရတာပါတဲ့။

လူတွေရဲ့ ကလေးဘဝမှာလဲ နို့စို့တဲ့အခါ လေတက်တဲ့အကျင့်ကရှိပြီး လေတက်လိုက်ရင် နို့ကို 15 – 25% လောက်ပိုစို့နိုင်တာမို့ အာဟာရပိုရပြီး အသက်ပိုရှင်ကြပါတယ်တဲ့။

ဒါကြောင့် ကြို့ထိုးတာက evolution က အလကားတော့ထည့်ပေးထားတာမဟုတ်ဘဲ mammals တွေအတွက် survival value ရှိလို့
ဖြစ်ရမယ်လို့ ယူဆကြပါတယ်။

ဒီတပိုင်းမှာတော့ ဒီလောက်နဲ့ရပ်ထားပြီး
နောက်တပိုင်းကျ ကြို့ထိုးခြင်းရဲ့ နောက်ထပ်ယူဆချက်တွေရယ်… ကြို့ထိုးတာပျောက်အောင် ဘယ်လိုလုပ်လို့ရလဲ ဆိုတဲ့ tips and tricks တွေကို ဆက်ရေးသွားမှာမို့…

Stay tuned ပါဗျ။

Thanks for your time!

လင်းမူ

ဗုဒ္ဓက Physics မှာလက်ခံထားတဲ့ အခြေခံအမှုန်တွေ အကြောင်း ဟောခဲ့ဖူးလား?

ခု ရေးသားမယ့် ဘုရားအဟောများနှင့် တွက်ချက်မှုအချို့ကို ကျွန်တော်ဖတ်ဖူးတဲ့ စာအုပ် ၁အုပ်မှ ကူးယူဖော်ပြထားတာဖြစ်ပါတယ်။
အတွေးအမြင်တစ်ခုရသွားမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ စိတ်ရှင်းရှင်းထားပြီးဖတ်ပေးဖို့ မေတ္တာရပ်ခံချင်ပါတယ်။

ဗုဒ္ဓက အခြေခံအမှုန်တွေကို ခွဲခြားရာမှာ Physics မှာလို ဂဏန်းတစ်ခုနဲ့ တန်းမပြောပါဘူး။ ခေါင်းက သန်းတစ်ကောင်ရဲ့အရွယ်ကနေ စံထားပြီး စပြောခဲ့ပါတယ်။
တွက်ချက်ဖို့အတွက် သန်းတစ်ကောင်ကို ၁မီလီမီတာလို့ ယူပါတယ်။

ဦးခေါင်းက သန်းတစ်ကောင်ရဲ့ ၇ပုံ ၁ပုံဟာ လိက္ခာပိုးတစ်ကောင် (အရေပြားမှာ ယားနာဖြစ်စေတဲ့ပိုး)
၁ မီလီမီတာ ÷ ၇ = ၀.၁၄၃ မီလီမီတာ

လိက္ခာပိုးတစ်ကောင်ရဲ့ ၃၆ပုံ ၁ပုံဟာ ရထရေမြူ တစ်ခု (ဖုန်မှုန့် တစ်မှုန်ကို ပြောချင်တာပါ)
၀.၁၄၃ မီလီမီတာ ÷ ၃၆ = ၀.၀၀၄ မီလီမီတာ
Science ကတော့ ဖုန်မှုန့်တစ်မှုန်ကို 5 micron (၀.၀၀၅ မီလီမီတာ) လို့ ပြောပါတယ်။

ရထရေမြူတစ်ခုရဲ့ ၃၆ပုံ ၁ပုံဟာ တဇ္ဖာရီမြူ တစ်ခု (နေရောင်ထိုးရင် အလင်းတန်းမှာ တွေ့ရတဲ့အမှုန်)
၀.၀၀၄ မီလီမီတာ ÷ ၃၆ = ၀.၀၀၀၁ မီလီမီတာ (10 micron)

တဇ္ဇာရီမြူတစ်ခုရဲ့ ၃၆ပုံ ၁ပုံဟာ အဏုမြူတစ်ခု
၀.၀၀၀၁ မီလီမီတာ ÷ ၃၆ = ၀.၀၀၀၀၀၂၈ မီလီမီတာ (2.8 x 10^-7 cm)
Science မှာတော့ molecule တစ်ခုဟာ အကြမ်းဖျင်း 0.1 nm (1 x 10^-7 cm) ရှိပါတယ်။
ဒါကြောင့် သိပ်တော့မကွာလှပါဘူး။ ဘုရားဟောတဲ့ အဏုမြူဆိုတာ Molecule အဆင့်ရောက်နေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

အဏုမြူ တစ်ခုရဲ့ ၃၆ ပုံ ၁ပုံဟာ ပရမာအဏုမြူတစ်ခု
၀.၀၀၀၀၀၂၈ မီလီမီတာ ÷ ၃၆ = ၀.၀၀၀၀၀၀၀၇၈ မီလီမီတာ (7.8 x 10^-9 cm)
Science မှာတော့ atom တစ်ခုဟာ အကြမ်းဖျင်း 30 pm (3 x 10^-9 cm) ရှိတယ်။
သိပ်တော့ မကွာနေဘူး။ ဘုရားဟောတဲ့ ပရမာအဏုမြူဆိုတာ Atom အဆင့်ရောက်နေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ခုချိန်ထိလူတွေဟာ အားအကောင်းဆုံး Microscope တွေနဲ့ ကြည့်တာတောင်မှ Atom တွေကို မမြင်နိုင်သေးပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ သင်နေရတဲ့ Atom ဆိုတာက ခန့်မှန်းခြေဆွဲထားတာပါ။
ဘုရားကတော့ ပရမာအဏုမြူကို သာမန်လူတွေမမြင်နိုင်ဘဲ စျာန်ရတဲ့သူတွေ၊ နတ်ဗြဟ္မာတွေကပဲ မြင်နိုင်တယ်လို့ ဟောခဲ့ပါတယ်။
ဘုရားဟောတာ Valid ဖြစ်ဦးမလားဆိုတာ အနာဂတ်မှာ ဆက်ပြီးကြည့်ရမှာပါ။

ပရမာ အဏုမြူရဲ့ ၁သိန်းပုံ ၁ပုံဟာ လူ့ဘုံမှာရှိတဲ့ ပရမတ္တရုပ်ကလာပ် တစ်ခု
7.8 x 10^-9 cm ÷ 10⁵ = 7.8 x 10^-14 cm
Science မှာတော့ Proton, Neutron အရွယ်အစားဟာ 0.8 fm (8 x 10^-14 cm) ရှိတယ်။
သိပ်မကွာဘူး။ ဘုရားဟောတဲ့ လူ့ဘုံက ပရမတ္တရုပ်ကလာပ်ဆိုတာ Proton, Neutron နဲ့သွားတူနေတယ်။

ပရမာအဏုမြူရဲ့ ၁သန်းပုံ ၁ပုံဟာ နတ်ဘုံမှာရှိတဲ့ ပရမတ္တရုပ်ကလာပ် တစ်ခု
7.8 x 10^-14 cm ÷ 10⁶ = 7.8 x 10^-15 cm
Science မှာတော့ Electron အရွယ်အစားဟာ 1 x 10^-15 cm ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရပါတယ်။ (သေးလွန်းလို့ အတိအကျမပြောနိုင်တော့ပါ)
ဒီတော့ နတ်ဘုံရဲ့ ပရမတ္တရုပ်ကလာပ်ဆိုတာ Electron နဲ့သွားတူနေပါတယ်။

ပရမာအဏုမြူရဲ့ ၁ကုဋေပုံ ၁ပုံဟာ ဗြဟ္မာ့ဘုံမှာရှိတဲ့ ပရမတ္တရုပ်ကလာပ် တစ်ခု
7.8 x 10^-15 cm ÷ 10⁷ = 7.8 x 10^-16 cm
Science မှာတော့ Quark အရွယ်အစားဟာ 1 x 10^-16 cm ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းကြပါတယ်။ (ခန့်မှန်းချေပဲ ပြောနိုင်သေးတာပါ)
ဆိုတော့… ဗြဟ္မာ့ဘုံမှာရှိတဲ့ ပရမတ္တရုပ်ကလာပ်ဆိုတာ Quark လေးတွေနဲ့ သွားတူနေပါတယ်။

Atom, Nucleus & Quark (From left to right)

Physics မှာလည်း Quark တွေကို Fundamental Particles ဆိုပြီးလက်ခံထားသလိုပဲ ဗုဒ္ဓကလည်း ဗြဟ္မာ့ဘုံမှာရှိတဲ့ ပရမတ္တရုပ်ကလာပ်ထက် သေးတာ မရှိတော့ဘူးလို့ဆိုပါတယ်။

ဗုဒ္ဓအနေနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၅၀၀ ကတည်းက ဒါတွေကို ဟောာနိုင်ခဲ့တာက တော်တော်ထူးခြားတယ်လို့ ပြောရမှာပါ။
စဉ်းစားစရာရှိတာက နတ်တွေ၊ ဗြဟ္မာတွေရဲ့ အခြေခံရုပ်တွေက ဘာလို့ လူတွေထက် သေးနေရတာလဲ ဆိုတာပါ။ (အောက်မှာ ဆက်ရေးမှာတွေက ကျွန်တော့ရဲ့ Speculation တွေဖြစ်သွားပါပြီ)

နတ်တွေ၊ ဗြဟ္မာတွေဆိုတာ ကျွန်တော်တို့မြင်ဖူးတဲ့ ပန်းချီကားတွေထဲကလို ရွှေရောင်ဝတ်စုံအပြည့်အစုံနဲ့ လူပုံစံရှိနေတာလည်း ဟုတ်ချင်မှဟုတ်မှာပါ။ ဥပမာ လူက ဂြိုလ်သား (Aliens) ကို လူပုံစံနဲ့ပဲ ခိုင်းနှိုင်းမြင်သလိုပေါ့။

သူတို့ဟာ လူတွေထက်သေးတဲ့ အမှုန်လေးတွေရော ဖြစ်မနေနိုင်ဘူးလား။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ အမှုန်တွေမှာ “ဘုရားဟော” ဆိုပြီး ရေးခဲ့ကြတဲ့ Superpower တွေရှိနေလို့ပါ။ (ဒါကို စာရှည်မှာ ကြောက်လို့ မဆက်တော့ပါဘူး)

ဒါဟာ လက်ခံဖို့ တော်တော်ခက်ခဲတဲ့ အမြင်ပါ။
ဒါပေမယ့် Virus လေးတွေကို မျက်စိနဲ့မမြင်နိုင်ပါဘူး။

ခုခေတ် Quantum Mechanics နည်းပညာတိုးတက်လာတဲ့အချိန် Electron Microscope တွေထွင်လာတဲ့ကာလရောက်မှ Virus ဘာကောင်လဲဆိုတာ သိကြရတာပါ။
အဲ့လောက်သေးတဲ့ အကောင်လေးဟာလည်း သူ့ထက် အစမတန်ကြီးမားတဲ့ လူကို ဒုက္ခပေးနိုင်တာပါပဲ။

ငါမြင်ရင် ငါယုံမှာပေါ့ဆိုတဲ့ အမြင်ဟာ သိပ္ပံမှာတော့ အလုပ်မဖြစ်ပါဘူး။
အဖြူအမဲသဘော မှန်တယ်၊ မှားတယ်ဆိုတာ အချိန်တစ်ခုကြာမှ ဆုံးဖြတ်နိုင်မှာပါ။
ဥပမာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၁၀၀ လောက်က ဒါတွေကို သွားပြောရင် စိတ်ရူးပေါက်နေတယ်လို့ ထင်စရာရှိပေမယ့် ခုခေတ်မှာတော့ နည်းပညာ တိုးတက်မှုတွေရှိနေပြီမို့ လက်ခံလာနိုင်စရာရှိပါတယ်။
နောက်နှစ် ၁၀၀ လောက်နေရင် ဒါတွေဟာ တကယ်မှန်သလား၊ မှားသလားဆိုတာ သဲသဲကွဲကွဲသိလာနိုင်ကောင်းပါရဲ့။
ဒီကြားကာလထဲမှာတော့ ခုလောက်ပဲ တိတိကျကျပြောနိုင်သေးတာမို့ ယုံကြည်စရာကောင်းတယ်၊ မကောင်းဘူး ကျွန်တော့အနေနဲ့ ဘာမှမှတ်ချက်မပေးနိုင်ပါဘူး။

ယုံချင်တဲ့သူကို မယုံလောက်တဲ့ အကြောင်းတွေ ဘယ်လောက်ပြပြ သူကတော့ ဆက်ယုံမှာပါပဲ၊ ထို့အတူ မယုံချင်တဲ့သူကလည်း ဘယ်လောက် ကြောင်းကျိုးခိုင်မာနေပါစေ ယုံမှာမဟုတ်ပါဘူး။
ကိုယ်ယုံကြည်ရာနဲ့ပဲ ရှေ့ဆက်ကြဖို့ပြောရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။

SAGAN

Drone အကြောင်း သိသမျှ (Part 3)

ကျွန်တော်တို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဒုက္ခပေးမယ့် drone ရှိတယ်ဆိုပါစို့၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်ပါသလဲ။ ဒါတွေကို မပြောခင် တော်တော်များများ ပြောလေ့မေးလေ့ရှိတာတွေကို ဖြေပါမယ်။

မေး။ ။ Drone ကို ဖုန်းက Bluetooth ဖွင့်ပြီး ဖျက်လို့မရဘူးလား။
ဖြေ။ ။ မရပါဘူး။ Smart phone တွေကပေးနိုင်တဲ့ bluetooth က range လည်းတိုသလို drone နဲ့ controller ကြားထဲက ချိတ်ဆက်မှုကို ပြတ်တောက်သွားနိုင်လောက်အောင် အားမကောင်းပါဘူး။

မေး။ ။ ဒါဆို ဖုန်းတွေအားလုံး bluetooth ဝိုင်းဖွင့်မယ်လေ။ အဲ့တာဆို wave ကြီးကြီး range ကျယ်ကျယ်ရပြီး drone ကို ဖျက်ချလို့ရပြီပေါ့။
ဖြေ။ ။ ပြောရမှာတော့ အားနာပေမယ့် ဒီနည်းလမ်းက ကလေးအတွေးလို့ပဲ ပြောပါရစေ။ radio wave တွေက အဲ့လို အလုပ်လုပ်တာမဟုတ်ပါဘူး။ ရေတွေလို ရေနည်းနည်းစီပေါင်းပြီး ကြီးမားတဲ့ ရေလှိုင်းတွေ ဖြစ်လာတာမျိုးမဟုတ်ဘဲနဲ့ amplifier လို့ခေါ်တဲ့ ချဲ့စက်ကြီးတွေကို အသုံးပြုရတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့တာကလည်း နည်းပညာ အကူအညီတွေလိုအပ်ပါတယ်။

မေး။ ။ Laser pointer နဲ့ထိုးပြီး sensor ပျက်အောင်လုပ်လို့မရဘူးလား။
ဖြေ ။ ။ ရကောင်းရနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့အများစုမှာ ရှိမယ့် ကလေးကစားစရာ ဘောပင်သာသာ pointer တွေနဲ့တော့ အလုပ်မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အားကောင်းပြီး ထိရောက်မယ့် pointer လိုပါတယ်။ သာမန်စျေးကွက်ထဲမှာတော့ ရှာရခက်ပါတယ်။

Drone တွေကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးလို့ရတဲ့နည်းတွေရှိပါတယ်။

(၁) Radio frequency/GPS jammer

ဒါကတော့ တော်တော်များများ ကြားဖူးကြမယ့် ပစ္စည်းဖြစ်ပါတယ်။ Jammer ဆိုရာဝယ် size အမျိုးမျိုး ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ ရှိကြပါတယ်။ drone signal တွေကိုနှောင့်ယှက်ပြီး drone တွေကိုဖြုတ်ချဖို့ အတွက် သီးသန့်လုပ်ထားတဲ့ jammer gun တွေရှိပါတယ်။

အဲဒီ့ jammer gun တွေဟာ အကွာအဝေးတော်တော်လှမ်းလှမ်းကိုလည်းပစ်နိုင်သလို radio signal တွေဟာလည်း တော်တော်အားကောင်းတဲ့အတွက် ဖြုတ်ချနိုင်စွမ်းရှိပါတယ်။ ဒီ gun တွေကတော့ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်ကိုပဲ တရားဝင်ပေးလေ့ရှိပါတယ်။

နာမည်ကြီး Droneshield gun ဆိုရင် 0.62 မိုင် အကွာအဝေးအထိပစ်လို့ရပါတယ်။ ကိုယ်တိုင်လုပ်ကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ youtube မှာ ရှာကြည့်လို့ရနိုင်ပါတယ်။ GPS signal တွေကို ဖြတ်တောက်ရင်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပါပဲ။ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ drone ကို သူ့ controller ဆီ လှည့်ပြန်လို့မရအောင်လို့ပါ။

(၂) Hacking

Drone signal တွေကို hacking လုပ်ပြီး ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်လို့ရအောင် ဖန်တီးလိုက်တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကျတော့ သူ့ drone ကို ကိုယ့် drone ဖြစ်အောင်လုပ်တာဖြစ်တဲ့အတွက် တကယ်လုပ်တတ်တယ် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင် အကျိုးရှိပါတယ်။

(၃) High-powered laser or microwave system

ဒါကတော့ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတွေမှာပါသလို ပြင်းအားမြင့် laser အားကောင်းကောင်းနဲ့ ပစ်ချတာဖြစ်ပါတယ်။ တစ်နေရာတည်းကို ထိထိမိမိနဲ့ ပစ်ချလို့ရပါတယ်။ တချို့နေရာတွေမှာလည်း တကယ်သုံးပါတယ်။

(၄) Drone ကို drone နဲ့ပြန်တိုက်ခြင်း
မျက်စိလည်သွားမလား။

ဟုတ်ပါတယ်။ Drone ကို နောက်ထပ် drone တစ်ခုနဲ့ တိုက်ချပြီးဖျက်ဆီးတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ Kamikaze ဆိုတဲ့ အသေခံ drone တွေကို ဖောက်ခွဲပစ္စည်းတွေနဲ့အတူထည့်ပေးပြီး ဖျက်ဆီးစေတာပဲဖြစ်ပါတယ်။

အပေါ်က အချက်တွေကတော့ နည်းပညာမြင့်မားပြီး ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတွေလိုအပ်ပါတယ်။ ဒီလို ပစ္စည်းကိရိယာနဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေဟာ နေရာတိုင်းမှာတော့ ရှိနိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ အဲ့တာဆို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်ပါသလဲ။

ရှင်းပါတယ်။ drone ကို ပစ်ခတ်ပြီး ဖျက်ချပစ်ဖို့ပါပဲ။

Drone တွေဟာ လူတွေ အိမ်တွေ တိုက်တွေနဲ့ တော်တော်လေးလှမ်းတဲ့ နေရာက နေလေ့ရှိတဲ့အတွက် ဝေးဝေးပစ်နိုင်တဲ့ လက်နက်တွေလိုပါတယ်။ ဥပမာ Rifle သေနတ်လိုမျိုးပေါ့။

တချို့တွေကတော့ drone ကိုဖမ်းဖို့အတွက် ပိုက်ကွန်သေနတ်တွေလုပ်ကြပါတယ်။ အဆင်ပြေနိုင်တယ်လို့ထင်ပါတယ်။ အဓိကကတော့ ဝေးဝေးပစ်နိုင်ဖို့ပါပဲ။ ကိုယ့်ကို ဒုက္ခပေးနိုင်တဲ့ drone တွေရှိလာနိုင်တယ်ဆိုရင် ပြင်ဆင်ထားသင့်ပါတယ်။

တခြားနည်းလမ်းတွေအနေနဲ့ကတော့ drone တွေကို ပစ်ချလို့မရပေမယ့် နှောင့်ယှက်လို့ရနိုင်မယ့်အရာတွေရှိပါတယ်။ မီးခိုးတွေ ထူထပ်နေအောင်လုပ်ပြီး drone ရဲ့ မြင်ကွင်းတွေ ဝေဝါးအောင်လုပ်လို့ရသလို drone သွားရာကို ကြည့်ပြီး controller ရဲ့တည်နေရာကို အကဲခတ်လို့ရနိုင်ပါတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ drone တွေအများစုက သိပ်ကြာကြာမပျံနိုင်တဲ့အတွက် လောင်စာကုန်ရင် ပိုင်ရှင် controller ဆီကိုလှည့်ပြန်လာတတ်လို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတွေမှာ drone တွေရှိမရှိဆိုတာကို မျက်စိရှင်ရှင်ထားပြီးစောင့်ကြည့်ဖို့၊ လိုအပ်လာရင် ဖျက်ချဖို့လိုပါတယ်။

အခုလောက်ဆိုရင်တော့ drone တွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်လို့ရနိုင်သလဲဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိသွားကြမယ်လို့ယုံကြည်ပါတယ်။ Part 3 အထိ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ဖတ်ပေးကြလို့လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

Dr. Jason

Ref: dronedj.com
atomdrones.com
techtarget.com